Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Sabaha çıkacağımızı bilmediğimiz halde, çalar saati kurup uyumaktır umut..

Belki de kendimizi başkalarıyla kıyaslamalıyız, ama sadece gönül fakirliği ve zenginliği açısından...

Engin Geçtan

Gönlü zengin Aslı, sevgiler :)

Tam unutulacakken gelen, 4 yılda bir de olsa hatırlanan 29 şubat gibiyim.

Hiç gelmeyecek olan 30 şubat,
Sen nasılsın?

Gözleri siyah kadın, o kadar güzelsin ki
Çok sevdiğim başına yemin ediyorum ben:
Koyu bir çiçek gibi gözlerin kapanırken
Bir dakika göğsünün üstünde olsa yerim
Ömrümü bir yudumda ellerinden içerim.
Gözleri siyah kadın, o kadar güzelsin ki ...

N.Hikmet


Sevgiyle Nilüfer :)

Bütün iyi kitapların sonunda
Bütün gündüzlerin,
Bütün gecelerin sonunda
Meltemi senden esen
Soluğu sende olan,
Yeni bir başlangıç vardır...

E. Cansever

Toplumları cehaletten, modern bir eğitim kurtarır. Eğitim seviyesi düşük milletler, cehalet tuzağına düşer. Cahil milletlerde, demokrasinin olmasının hiçbir faydası yoktur. Çünkü cahil halklar genellikle, kendilerini para, iş, vatan ve din gibi unsurlarla kandıranlara oy verirler.

F. Nietzsche

Yedikleriyle değil, hazmettikleriyle yaşar insan...

F. Baykurt

S/Ayıklıyorum içimdekileri...

Selamı sabahı kesen, şiirlere şarkılara küsen,
Sen nasılsın?

Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim. İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım- benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına, ben geçtim... Yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde, ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. Beni cam kırıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile... Yükümü yanlış bedestanlara çözdüm.

Ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde. Saatlerce dayak yemiş bir sanığın çözülmesi içindeyim. Ürperiyorum. Bir at kestanesi durmadan yaprak döküyor yalnızlığın sokaklarında, örtüyor ömrümün ilk yazımı. İçimde bir çocuk, yalın ayak koşuyor yaşlılığa doğru, binlerce kez yenilmiş umut ölülerini çiğneyerek. Sahi yaşlılık, derin bir iç çekiş, yanılmış bir çocukluk olmasın Ömür hanım?

Şükrü Erbaş

Kendisiyle ve hatalarıyla yüzleşince, iyileşiyor insan...
Bizi kötü biri yapmaz, yanılgıya düşüp hata yapmak, o konuda deneyim sahibi olmayı, dersler çıkarmayı öğretir ancak. Ne yapacağımızı değil belki, ama ne yapmAyacağımızı anlatır...

Güvenimi, inancımı derinden sarssa da, öğrettiğin şeyler için sana teşekkür ederim ey kötü/lük... Seni sırtıma yük etmeyeceğim.
Beni üzdüğün için seni, buna izin verdiğim için de kendimi affediyorum...

İyileşmek için, yüzleşmek gerek.. Hatalarıyla yüzleşince anlıyor insan ; kendini yeterince üzen birini, bir başkası üzemez artık..