Hava soğuk...
Yağmur ince ince düşüyor. Pencerenin önünde durmuşum,
Bir eski zaman,
Usulca kapımı çalıyor.
Bir yüz geliyor aklıma,
Bir ses,bir gülüş...
İçim hem ısınıyor,
Hem de derin bir sızı,
Çöküyor yüreğime.
Anlıyorum;
İnsan biraz da,
Hatırladıkları kadar yaşarmış.
Keşkeler de bizim,
İyikiler de...
Hepsi ömrün,
Sessiz emanetiymiş.
Kimi yol oldu geçti,
Kimi gölge gibi kayboldu.
Ama gidenlerin izi,
Yağmur kokusunda,
Eski bir şarkıda,
Issız bir akşamda
Hep benimle kaldı.
Şimdi yine yağmur yağıyor.
Yıllar sessizce önümden geçiyor.
Anlıyorum ki;
Özlenen zaman değil,
O zamanın içindeki insanlarmış.
En çokta sen...
Erkan İnce
Kayıt Tarihi : 4.08.2026 16:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!