Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Dünyanın ölümünü gördüm,
Suyun, toprağın..
En yakın dostlarımın birer birer..
Vakitsiz açan çiçeklerin,
Vakitli doğan çocukların
Ölümünü gördüm..
Ama kimse Inandıramaz beni
Öldüğüne sevgilerin !

Ahmet Erhan


?si=VfeF0ziisKXdrIuY

Ay doğmuyorsa yüzüne,
Güneş vurmuyorsa pencerene,
Kabahati ne güneşte ne ayda ara.
Gözlerindeki perdeyi arala...

Mevlana

Güneş topluyorum KEYfim için...

Sen nasılsın?

Gülüşünü, hiç eksiltme yüzünden
Şimdi kalkar bir çay demlerim sana
Sonra oturur tanımlamaya çalışırız
Seninle ölümü de, hayatı da...

Ahmet Erhan


?si=XvqUg78x3gyhS3jV

Binlerce kez dinlediğim bu şarkı, hiç bu kadar dokunmamıştı bana... Sabahın serinliği, sözlerin derinliği ruhumun ezgisiyle bütünleşti adeta..

Günaydın, yine sabah oldu...
Bugün de ölmedim anne !


?si=p_B2eo1RY00UtGJW

Kapağı açılmamış bir kitapta, altı çizili bir cümle gibiyim...

Üstü çizilmiş sözcük, sen nasılsın?

Güneşi balçıkla sıvamak elimde değil;
Erdiğim sırları söylemek elimde değil;
Aklım düşüncenin derin denizlerinden
Bir inci çıkardı ki, delmek elimde değil..

Ö. Hayyam

Bir gün kaldığın yerden başlayacaksın
Biri seni bulacak…
Önce korkacaksın eski acılara yakalanmaktan
Biraz ürkeceksin.
Ne kadar dirensen de nafile
İnsansın sonuçta seveceksin….
Eski acılara bakıp da küsme sevdalara
Gavura kızıp da oruç bozulmaz
Sök at kafandan acaba’ları!
Bir kemik aynı yerden
İki defa kırılmaz..
Artık kararmaz gecelerin.
Bir daha yaşlar akmaz gözünden.
Sabahların gecikmez.
Kim bilir ağladığın günlere gülersin
Bir defa öldün ya zamanında?
Bir daha ölmezsin…

CAN YÜCEL


?si=jstco2OROBjvXf6n

SESsizlik içindeki ses benim...

Sen kimsin?

Bir daha dünyaya gelsem, aynı hayatı,
Daha ustaca ve korkusuz yaşarım.
Ama bu sefer seni tanımakta gecikmem....

-Ahmed Arif

Elif CANım <3


?si=fJlPYwCwDNoZvJIY