ben de yedi yaşında bunları düşünebiliyordum ben de sekiz yaşında film izledim ben de bunları düşünerek doğru yolu buldum ben de denizleri sonsuzluk diye düşündüm ben de kusursuz buldum çizgiyi ben de merak ettim inceliklerini mesleğini
ama bir şeyler ters gidince bunlara tutunmadım asla
artık ruhlar kendini aklayamıyor yalanın ardında ruhlar kalabalığın sessizliğinde cennet cehennem diyemeyen bir tanrının kanatları altında basit gerçekleri hayatın yazılı olan her şeyin ağırlığı altında artık insanların tek umudu yardım istemekte artık yaşamın hiçbir sır dolu kutsal sonu aynı mutlu sonda bulmuyor beni artık yalvarmak lazım bir şakaya kurban gitmesin diye hırsların akıl yanında yürüyen kalbi kırılmasın diye kalbi kırılan bir akıl var artık aramızda yılların izini kaybetmiş geçmişin yükü ne yazık ki ağır ama küçük görünüyor çaresiz
ARAFTA
bir küçücük kitap kadar gerçek yaşananlar inanmak dışında bir incecik kelebek bile yok aramızda
yani bir geri zekalı herkesin mutlu olması için saçma sapan bahaneleri anlatırken bir kaç kişinin birbirini suçladığı cehennemden cennete gidemiyordu ama kurtulmak istiyordu
mutluluğa cennet diyemeyen biri bir kaç kişilik suçlamaya da cehennem diyemiyordu ama okudukları bu yanılgıyı barbarların, cani din adamlarının ölümle dalga geçmesini andırıyordu gene
halkın elindeki gücü kötüye kullanan herkesten daha kabaydı artık akıl Tanrı'nın ışığı vurmasa
yalan adının altındaki en çirkin görüntü bile kusursuzdu ama yankılanan hiçbir şey bunu doğrulamadı
bu konu yine de öyle olsa da bunu anlamayanların elindeydi artık sınır bilmeyen güçleri asilerin hak ettiği tarzda bir huzur
yaşamı kutlayan bir için aynı günü düşünmenin bir telâfisi yoktu sevdiği kadın olmasa
bütün bunların iyiye ve affedilmeye yüzünü döndüğü yerde kendi gerçeklerine bakman gerekirdi ama o yaşamın ne başı ne de sonuydu
hayallerin içinde aşkın sadık yanında göremeyeceği bir yerdi kendi umutlarının köreltilmiş tohumları
bunların açıklanabilir bir yanı yoktu ama kalbinde açıklandığında yalanın adını koyamayacak tek bir bakış tek bir ok bile yoktu
kendini hiçe saysaydı yokluğunda sevginin başkasına duyduğu inanca ihtiyacı ne kadarsa o kadar da melek gerekirdi inanmak için onca çabaya rağmen
ama kolay değildi gözlerinin gücünün yansıttığını anlamamak da eğitseydi herkesi farkını bilemezdi sevda ile ahlaksazlığın arasındaki her günahın aynı yolda yazıldığını
bunu anlayamazdı isaya inanan muhammedi resmeden cehennemlikler ama tahtında oturan biri daha büyük bir kahkahayla yaklaşacaktır yaşamın çöle dönmüş yanına yaslanınca
bir kişi bile hak etmemiştir aynı dünyada aynı bedende yaşamayı
sonra daha masum sanıldı aileye duyulan korkunun ışığı emmesi artık hiçbir büyük güç aşamazdı merhaba kadar basit bir kutsal güzelliğin cennet diyemeyişini
artık ne okusan da biri allah a "cehenneme gitsinler" diyor senin için bence sesler, asılsız ilimler, gereksiz zulümler yer tutmasın yani cehenneme gitsin
öyle konular da var
umarım sen de dersin bilemem ben allah belasını versin
haklıysan haklısındır haksızsan kendini cehenneme atarsın cehenneme katarsın
bu kadar aptal hiç olmadım ne okudunuz da bunu bile anlayamadınız anlamam da imkansız
iki tane şiir okudunuz diye bana sınırsız özgürlükten bahsetmek de nesi acaba kutsal kitabı okumuş şiir romantiktir evet şiir miyim ben sen bana beyinsiz dedikçe
? insanın sınırlarını bilmeyen biri sınırlarını çizse eminim bi cehennem olur ortamızda
kutsal kitabı oku şiiri ilim diye de anla okuma şiir oku kendini tanı
bundan anlam çıkarmış gibi resimlerini zihnime koymuşlar aman ne iyi insanmış derken de "yasak" işte kim olduğu değil kim olmaması gerektiği söz konusu artık
ben elalemin resimlerinden ders almak zorunda değilim anlamında sesini duyan da stop tuşu yok diye mutsuz
yok yani bela okuyup okuyup allah yardımcınız olsun demek düello yok yani senin beynindeki şeytan benim diyip diyip ilim diye tapmak yok yani küfür edip edip sözünden dönmek
allah belasını versin resimlerinin de zihnimi işgal edenin de şeytanınızın da canı cehenneme demek
allahın kitabını bırakmış benim zihnime resmini koymuş lanet olasıca sesini dinleten cinlere tapan pislikler frekansını aşk diye bana koymuş da resmini sonradan bulmuş da siyah boyayla bana kafa tutuyorlar
allah lanet etti mi bir daha cehennemden dönüş yok size de insan diyeceğime diyen bir hayvan olsun
benim hayvan resmimi allah yapsa bana sen peki yapmadın mı dese ibadetlerimi sorsa hayatımı da ibadetler gibi hesaba katsa
ben anladım da kafamın içinde size insan diyen bence hayvandır
ben bu pislikten sorumlu olmazdım yani
ama ben yapsam çok şükür benim desem bence de iyi anladım da ne ilgim var bununla desem kendi adıma mantıken kendimi bulurdum yaptığım resimden de sorumlu olurdum
ama ne yazık ki resimle anlatabildiğim her şey benim için iyi olduğu kadar size anlatılabilir değil çoğu insan zihnimde yok gene de herkes cehenneme gidecek
insan okumadığı kitaptan sorumlu değildir
yine de...
bilmediğim konudan allah a sığınırım
benim açımdan da bu kitap bu
ama insan yılan görünce dante de yılanı yazdı der mi
?
bu kadar saçma şey duymaktan allah a sığınırım yani
ben de yedi yaşında bunları düşünebiliyordum
ben de sekiz yaşında film izledim
ben de bunları düşünerek doğru yolu buldum
ben de denizleri sonsuzluk diye düşündüm
ben de kusursuz buldum çizgiyi
ben de merak ettim inceliklerini mesleğini
ama bir şeyler ters gidince bunlara tutunmadım asla
artık utancı anlatamıyor hiçbir kaba tasvir
Tanrı utananı sever diye bağırıyor cehalet
ama okumuş
ama okumamış
sezar ve roma meselesi değil bu sadece
ağlamayı anlamak için ise aynı acıyı çekiyor ruhun
bunlar da sanat eseri
ve bunlar olmasa hayat daha zor olurdu
adalet para barış akıl kimsenin tekelinde değil ama yine de
ipleri geçmişin elinde
umudu kırılmamış bir nesneydi esir kampı tablosu ve göçler
o yine de evindeki vazo
herkes allah dese de cennet cehennem onun elinde
o konunun tek bir yolu var akıl ile düşünsen bile
aynı yere çıkmıyor yollar elindekinin değerini bilmezsen kendin de
bu kitaplar da dahice düşünülmüş
inanç dolu
mutlaka iyi niyetle
cennet de diyor cehennem de
elbetteki asırlık klasik eserler bunlar
ama sadece kendi aklını kendi hayrına kullanırsan öyle
sadece gerçekten yaşıyorsan döngüyü
sadece anlamak için yılların en hüzünlü sonunu
sadece gerçekten ve sadece "haklıysan" şaka kaldırır bir yanı
artık ruhlar kendini aklayamıyor yalanın ardında
ruhlar kalabalığın sessizliğinde cennet cehennem diyemeyen bir tanrının kanatları altında
basit gerçekleri hayatın yazılı olan her şeyin ağırlığı altında
artık insanların tek umudu yardım istemekte
artık yaşamın hiçbir sır dolu kutsal sonu aynı mutlu sonda bulmuyor beni
artık yalvarmak lazım bir şakaya kurban gitmesin diye hırsların akıl yanında yürüyen kalbi kırılmasın diye
kalbi kırılan bir akıl var artık aramızda yılların izini kaybetmiş
geçmişin yükü ne yazık ki ağır ama küçük görünüyor çaresiz
ARAFTA
bir küçücük kitap kadar gerçek yaşananlar
inanmak dışında bir incecik kelebek bile yok aramızda
yani bir geri zekalı herkesin mutlu olması için saçma sapan bahaneleri anlatırken bir kaç kişinin birbirini suçladığı cehennemden cennete gidemiyordu ama kurtulmak istiyordu
mutluluğa cennet diyemeyen biri bir kaç kişilik suçlamaya da cehennem diyemiyordu ama okudukları bu yanılgıyı barbarların, cani din adamlarının ölümle dalga geçmesini andırıyordu gene
halkın elindeki gücü kötüye kullanan herkesten daha kabaydı artık akıl Tanrı'nın ışığı vurmasa
yalan adının altındaki en çirkin görüntü bile kusursuzdu ama yankılanan hiçbir şey bunu doğrulamadı
bu konu yine de öyle olsa da bunu anlamayanların elindeydi artık sınır bilmeyen güçleri asilerin hak ettiği tarzda bir huzur
yaşamı kutlayan bir için aynı günü düşünmenin bir telâfisi yoktu sevdiği kadın olmasa
bütün bunların iyiye ve affedilmeye yüzünü döndüğü yerde kendi gerçeklerine bakman gerekirdi ama o yaşamın ne başı ne de sonuydu
hayallerin içinde aşkın sadık yanında göremeyeceği bir yerdi kendi umutlarının köreltilmiş tohumları
bunların açıklanabilir bir yanı yoktu ama kalbinde açıklandığında yalanın adını koyamayacak tek bir bakış tek bir ok bile yoktu
kendini hiçe saysaydı yokluğunda sevginin başkasına duyduğu inanca ihtiyacı ne kadarsa o kadar da melek gerekirdi inanmak için onca çabaya rağmen
ama kolay değildi gözlerinin gücünün yansıttığını anlamamak da eğitseydi herkesi farkını bilemezdi sevda ile ahlaksazlığın arasındaki her günahın aynı yolda yazıldığını
bunu anlayamazdı isaya inanan muhammedi resmeden cehennemlikler ama tahtında oturan biri daha büyük bir kahkahayla yaklaşacaktır yaşamın çöle dönmüş yanına yaslanınca
bir kişi bile hak etmemiştir aynı dünyada aynı bedende yaşamayı
sonra daha masum sanıldı aileye duyulan korkunun ışığı emmesi
artık hiçbir büyük güç aşamazdı merhaba kadar basit bir kutsal güzelliğin cennet diyemeyişini
hiçbir günah aklanamazdı bu günahın karşısında
artık bu evet -
kayıp cennet değil de dante'nin cehennemi
okuyup ademe diyecek -bütün kelimeleri öğrettin bu da ilim
bana diyor kafamda elinde kitap da yok benim okuduğuma deli diyen bir sapık diye de
yedi cehennemin gazetesi cehennem
insan bunu ya okur ya cehenneme gider
allah demeden okuyacaksan sus
insan gibi okuyacaksan oku
bağırma beynimin içinde delinin cehennem kazanı gibi diye de kitap
elimdeki sanat kitabı ama sırf küfür
resim değil
insanlar resmini koymuş kafama
biri kitap diye beynimi okuyor
resimlerin suçu yokmuş ki diyorlar
yani ben elimdekine ilim demiyorum zaten
sana niye diyecekmişim
demiyorum
?
insan ya okur bunu
ya cehenneme gider zaten
bir kaç kopyası cehennemde
artık ne okusan da biri allah a "cehenneme gitsinler" diyor senin için
bence sesler, asılsız ilimler, gereksiz zulümler yer tutmasın yani cehenneme gitsin
öyle konular da var
umarım sen de dersin bilemem ben
allah belasını versin
haklıysan haklısındır
haksızsan kendini cehenneme atarsın cehenneme katarsın
bu kadar aptal hiç olmadım
ne okudunuz da bunu bile anlayamadınız anlamam da imkansız
o açıdan sapıklar cehenneme gidecek
bunun intikamı alınacak
bu zulüm asla cezasız kalmayacak
ben şiir değilim
bana şiir muamelesi yapamazsınız hiç bir açıdan
iki tane şiir okudunuz diye bana sınırsız özgürlükten bahsetmek de nesi acaba
kutsal kitabı okumuş
şiir romantiktir
evet
şiir miyim ben sen bana beyinsiz dedikçe
?
insanın sınırlarını bilmeyen biri sınırlarını çizse eminim bi cehennem olur ortamızda
kutsal kitabı oku şiiri ilim diye de anla
okuma şiir oku kendini tanı
bundan anlam çıkarmış gibi resimlerini zihnime koymuşlar aman ne iyi insanmış derken de "yasak" işte
kim olduğu değil kim olmaması gerektiği söz konusu artık
ben elalemin resimlerinden ders almak zorunda değilim anlamında
sesini duyan da stop tuşu yok diye mutsuz
hiç kimse benim hayatımı cennete yönlendirip
beni zihninin cehenneminde bırakamaz
bu kutsal kitap yine de
içi de zihnim gibi allah zikriyle dolu ve cennet kadar sessiz
ne okusan da zihnindeki ilim allah diyor diye de ilim
ama cehennem ölünce gideceğin yer
aklımdaki romantik romanı şeytan yerine koyup
kendini romanla aklayıp beni ilme kattığını sanma diye
o konu cehennemde sapık.
ZİHNİMDEKİ İLME GÖRE . cehenneme odun olsun
sesini şeytanlar bilsin
yedi cehennemin kapısını çalıp resimlerini bulsun
allah belasını versin.
yok yani bela okuyup okuyup allah yardımcınız olsun demek düello
yok yani senin beynindeki şeytan benim diyip diyip ilim diye tapmak
yok yani küfür edip edip sözünden dönmek
allah belasını versin resimlerinin de zihnimi işgal edenin de şeytanınızın da canı cehenneme demek
zihinmdeki ilim
SEN KİTABI OKUYACAKTIN !
CEHENNEM DE VAR.
umarım her gün seni yedi şeytanın uyandıracağı bir sistem bulursun cehennemde
pişmanlık da fayda etmez
umarım kafanızın içinde böyle bağırır bağırır sonra size cehennemi gösterir
bu kitap okumak mı yani ?
hayır ama ben de artık umarım öyle olur
kitap yerine eşitlik
eşitlik yerine nasihat
nasihat yerine gevezelik
kitap okumak mı yani !
hayır ama umarım öyle olur.
Kitap yok gibi kafamın içindekine allah diyor
allah yok gibi kitaba beni katıyorsa resim mi yani
kitapta allah yazıyor sadece
onun dışında bir hükmü yok
İnsan savaş ve barışı okuyabilir
Sonra kitap da okuyabilir ibadet de edebilir
ama savaş ve barışı okumak ibadet değildir
ilmi bana katan allah bu açıdan yok
Nükleer silahtan daha günah rsim olur mu
Bu açıdan ilmi bana katan allah yok
Her gün kabusa uyan şarkı mı
Yani bana ilim katacağına beni ilme katınca bunlar kitaptan ders almamış da kendine şart kosmuş bi ruh hastası
ilim bu
buna insan diyeceğime
kör şeytana bekçi olsun
o duam da benim
zihnimdeki bu pislikleri cehenneme at yak
senin sevdiğin mi
kimin filminin nesi
beni zerre kadar ilgilendirmiyor
boşuna drama yapma
allahın kitabını bırakmış
benim zihnime resmini koymuş
lanet olasıca sesini dinleten cinlere tapan pislikler
frekansını aşk diye bana koymuş da
resmini sonradan bulmuş da
siyah boyayla bana kafa tutuyorlar
allah lanet etti mi bir daha cehennemden dönüş yok
size de insan diyeceğime diyen bir hayvan olsun
ÖTEKİ TÜRLÜ BÖYLE
benim hayvan resmimi allah yapsa
bana sen peki yapmadın mı dese
ibadetlerimi sorsa
hayatımı da ibadetler gibi hesaba katsa
ben anladım da
kafamın içinde size insan diyen bence hayvandır
ben bu pislikten sorumlu olmazdım yani
ama ben yapsam
çok şükür benim desem
bence de iyi anladım da ne ilgim var bununla desem
kendi adıma mantıken kendimi bulurdum
yaptığım resimden de sorumlu olurdum
ama ne yazık ki resimle anlatabildiğim her şey benim için iyi olduğu kadar size anlatılabilir değil
çoğu insan zihnimde yok
gene de herkes cehenneme gidecek
dünyada resmini yapacak renk kalmamış gibi
kafamın içine seni koysaydı
sigarayı bırakma reklamından farkımız kalmazdı ne yazık ki
amellerimizi ışıklı pano yapardık
BAZI İNSANLAR ÖYLEYMİŞ
BANA NE * !!!
sonuçta ben ses kütlesi affetmeyeceğim
bilmediğim resimlerden de sorumlu değilim
sonsuza kadar affolmayacağı yer de tam olarak benim kafamın içi
içinde saman yok çünkü allah zikri var
ama resim sadece boya