Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

süt kokusu duyarız bozkırda
çayır çekirgeleri
tarla kuşu
ve kevenlerin rüzgâr dansında

gölgeleri sorarız

küllere karışmaya ne zaman karar verdim biliyor musun
:
tanrıların dağına çıkmıştım bir gece
çalınan ateşin közlerinde
ölümsüzlüğü arıyordum aşkın peşinde

yedi koca ay!

yummalıyız gözlerimizi artık
karşılarız sonra mayıs çiçeklerini
korunmak için kasım ölümlerinden
buzdan konaklar inşa ederiz

akma üstüme ey şiir
kapatmak istiyorum defteri anla!
yazının düzüne sevdalanmış
vefasız bir âşığım ben

yoruldum

yen içine koy çolaklığını
ayrı koy
en derine

hangi ölüyü sakladıysak
onurumuzdu bizim

coğrafyasına sızdık zamanın
yol haritasıydı aşkı yaşamak

rüyamıza kanardı dudaklar
papirüsler süslerdi hayal teknesini
içimize konuşurduk durmadan

bu yılgınlık
çiçeğe karşı
ve zamana

sus
konuşma!

ebemkuşağından renk çalan ey!
bunca keşmekeş arasında
vişne bahçesini andırıyor nağmelerin
iğde suskun
deniz yılgın rüzgârdan
günlük ağaçları çağırıyor bak

-“ Bir kimse bir şeyi beklemezse, beklenmeyen şeyi bulamayacaktır” – Heraklit


boyum kadar düşünce
boyum kadar tufanım ben
yok sayılmış bir eğride akan

bir adası var herkesin
mülkiyeti kendinde olan

asla gidemediği
yüzgeçlerin
kısa geldiği