Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

hangi sıfattı göğsüne iliştirdiğim
hangi renk yıkardı seni en çok
bir ben bilirdim!

ikrardı ses sessizlik kadar
yalardı yüzümü

en çok
seni sevdiğimi yaz bir kenara

yazma istersen
bak acımasız bir yel üfürüyor hayat
ağlıyor yine çocuklar

değişecek içimdeki iklim
yürüyecek çöl
o ki beni
bana saklamıştı

susuyorum

“BEN ÇOCUKLAR GİBİ SEVERİM” diyordu Nizar Kabbani.
Ve şöyle devam ediyordu:

“Aşkların en meşhuru ey sevdiğim
Çocuklardan çıkar
Ve şiirlerin en güzeli sevgilim

ölümcül şiirini kusuyorsa şair
keşfe çıktığında dinamitlenmiş koyakları
kim bilir kaç sıkımlık
can telâşında kuruyan havzaların
belli ki verilmiştir mola deli tutkuya
dinleniyordur veya

günce mi
vasiyet mi
sayıklama mı

ne?

sizi yalnızlığa bırakıyorum
durmayın
kuşanın tüm silahları
hırs deyin adına
gurur deyin
isterseniz onur ya da bilgelik

sarı
hüzün demek

bu gülü
kalbindeki güneşe koy
kızarsın

ne zamandı adım
ne mevsim

acıklı bir
yol hikâyesiydim

şeffaf bir aşk sunuyorum sana
teninde ırmaklar akan
karanfil kokusu bırakıyorum
kadın gibi kadınca yürürken içinden
sıcaklığımdır ruhunu derinden yakan