Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

melankolik bir şarkı takılıyor örümceğime
piyano-piyano o balada çarpıyor akrebim

öfkeliyim!

bu saatler zulmü hapsediyor

Sevgili Dostlarım
Son günlerde Abir Zaki’den bana sürekli olarak kabarık dosyalar gelmesi üzerine O’nu uyararak göndermemesi konusunda ricada bulundum. (Aslında tanımadığım birçok adresten de geliyordu.) Bilgisayarım her nedense son aylarda “attachment”ları açmıyordu ve bu nedenle gönderilenleri okuyamıyordum. Dostlarım bu durumu biliyorlar zaten. Abir ise bu tip dosyalar göndermediği ve üstelik benden de ona – başlıklarından benim olmadığı belli olan ve muhtemelen virüslü - dosyalar ulaştığı ve onları hemen sildiği hakkında bir açıklamada bulundu.
Şunu bilmenizi isterim ki, kızım dahil hiç kimseye, uzun zamandır ek dosya yollamıyorum. Dolayısıyla benden sizlere “attachment”li bir mesaj ulaşırsa eğer, onu derhal silmenizi rica ediyorum. Nevin Kalafatoğlu’nun duyurusunu okuyunca sizlere bu notu yazma gereğini duydum.
Ek olarak, son birkaç gündür Windows güncellemelerini yapıp, Service Pack 2’yi yükledikten hemen sonra Antoloji’de artık puanlama yapamadığımı fark ettim. Puanlama penceresini açmaya çalıştığımda, devamlı “sayfada hata” mesajı ile karşılaşıyorum. Aynı sorun posta kutularında – özellikle gereksiz mesajları silerken - de devam ediyor. Şiirlerini okuyup yorum yazdığım şairlerin puan vermediğimi düşünmelerini istemem çünkü beğendiğim her şiir ve yazıyı puanlama adetim vardır. Bu yüzden, sorunum çözümleninceye kadar dostların beni affetmesini rica ediyorum.
Ayrıca nasıl çözümleneceği hakkında bir fikri olan varsa, onu da memnuniyetle karşılayacağımı bilmenizi isterim :))

ipek bir şal gibi
bırakılmadıysa uykuya
dişleri kenetler gece

geçmiş intiharlarla dolar lügat
yırtılır çelik zarı yüreğin

-Zehra’ya*


gülü kuşattık, giryânı öptük
dün müydü âheste o yolculuktan sonraki
yorgun ve gamlı iz

boşluğa terk edilmiş bir nida artık sesim
savunmasız kaldı savunma kalkanlarım
sonsuza açılan son kapıdan
hiç gelmemiş gibi süzülmek son arzum

hiç selam durmamış gibi söze

bir dolu infilâk
birbiri ardına çekilen pimler
havada yanık et kokusu
ihtilâli hatırlatıyor yürek

sessizliğin isyan yeri bu

rotamızı yitirmeden yaşadık hep
soyunarak konuştuk
buluştuğumuzda
çıplak

aşkın kendisidir mezuniyet belgesi

içine açılan kuyu ve
paslı anahtar deliğinde döllenir
yaşamak gibi
aşk gibi esrik bir heves

kimi gün kükrer gökyüzü

-kayıplarımızın ruhu şad olsun…


hırsın doruklarında sıvaştı günah
ademoğlunun bacağına

tutukluk yapıyor beynim
canım acıyor
jilet gezdiriyorum kılcalımda

tanımıyor şiir mutedil rüzgârları
ılıman iklimleri bilmiyor