Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

iki kalp
bir adam
ve bir kadına
kanıyorsa eğer
değmeli bu!

rüzgarın nefesine bezenmiş iğde kokusunda
kâh bir tutam zencefil
kâh karanfil sapında bulurum sevdayı
kasırga arabasına koşulmuş
rayiha gibi unutulmaz
unutmaz aşk

duvara yapışmış bir resim
üşümüş bir dua var
özürlü sayfalarda

afili paketlere kanmayın sakın
gövdemi didikliyor güvercinler

zımbalıyorum şiirleri üst üste
hedef tahtasındalar şimdi
vuruyorum on iki'den
düşüyorlar

vurgun yerken şiirler

gözlerdeki boşluğu yürüyen
hiç kimse
yekpare çıkamaz oradan

ilk göze firar eder
sonlanışı aşkın

-zarfı belirleyen mazruf; mazrufu belirleyen ise zaman…N.E.


sevemedim merkezi
katrana bulanıyordu çeperler
sığılmazdı böyle yerküreye

son yaz yürürken üstümüze
gözlerine yaprak dökümü sinmiş
güneş kadar inatçıydık oysa
tomura dururdu dallar kış ayazında

şimdi nerdeyiz

yanıtsız sualler sorumlusu
bir duruşum var hayata dair

dil döner
dil yanar

bütün öyküleri dinlerim ben ey sevgili
şükrederek varlığına sahici bir aşkın
soyluluk
direnç
ve azmanlığına

ne âlemi var
boşa
kürek çekmenin

anlamsızın
anlamını