Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

göğü yakmaktan ne farkı var inkârın!

bilinç
zaman
anlam
say ki boş hepsi

iki kalp
bir adam
ve bir kadına
kanıyorsa eğer
değmeli bu!

rüzgarın nefesine bezenmiş iğde kokusunda
kâh bir tutam zencefil
kâh karanfil sapında bulurum sevdayı
kasırga arabasına koşulmuş
rayiha gibi unutulmaz
unutmaz aşk

dökülsün
kiri açgözlülüğün

sıyrılsın
rastığı
kınası

düze yazdım içimin eğrisini
aynı minval üzere dereleri düz gittim
kısır döngüsünde denizin sıkıştıkça karalar
şeffaf labirentleri özlerdi uyuyan mâr

kıyılarak çıktım kendimden emanet bir güneşe

gittim sanmıştınız değil mi
öldüm meselâ

yanıldınız!

soğumazdım düşlere

mavi bir şimşeğe dönüştüğünde
aştığında çölü erkek ve dişi
yürür duygu

secdeye varır önünde
irili ufaklı

onay almaksızın yürüyeceğiz

sezmesinler
sille tokat giriştiğini bu ayarsızlığa
sindiremesinler
zamanın yeminli sesini

insan
öfkeli bir
yaşam kavgasında
sürgit

açılan yarada mı

anlamazdınız hiç
üşüdüğümü bilmezdiniz
söylemezdim ki

kuyuda bekletir kendimi
koyusundan bir acı demler