Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

düş aynası tuttunuz
da kendinize
mağrur bir şımarıklık asıldı
suretinize

ölümden ağırdır

söz konuşur
biz susarız

ufalır lokma
çetinleştikçe yolculuk
su ile ekmektir azığımız

geçmişin rüzgârları yürüyor içimde
fırtına ezberliyorum
karanlığa atılan bir çığlık sesim
bir bağırtı

karıştırıyor devasa kepçe ne varsa

sen!
güneşin altın tayı
bakır rengini taşıdın durdun
sonsuz bir yolculukta

yollarda çoğaldın

oyundan çıkarcasına
veda etmeli

maktul saraylarla
fiyakalı masal kuşlarından uzak
kehkeşana düşmeli adımız

bir saç telinden yaratılabilirdim
saçlarımdan
ne çok
“ben”...

hangi akrebin kalıntısıydı düşünce

zamandan bilinir sanıklığımız
tanıklık
hüküm ve beraat

böyleyken neyin izdüşümüdür darağacı
hangi yangından kalma

kendini ispatlamanın
krikolarına muhtaç insan

biraz cahiliye kültürü
biraz meraksızlık
hayli ıskalamışlık hükmediyor

ben bir güvercin
ben bir serçe
hem güvercin
hem serçe

mayısın rahminde kanatlandım

duygunun üleşilmez bütünlüğünde
bir yol hikâyesiyim
kâh üzgün
kâh deli bir tay yüreğim

sormasın kimse beni