Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

denedik
gül kadar gülmeyi
sevmeyi aşk kadar
emirler vardı
'yaz' diye buyuran

- kulaklarınız çınlasın :)))


hayatı ısıranlar vardı
ve ıskalayanlar
hayatı sağanlar vardı

dağ
can verir
doğurmaz

erk’in
erkeğin temsilcisi

göğü yakmaktan ne farkı var inkârın!

bilinç
zaman
anlam
say ki boş hepsi

külleniyoruz zamanın beleğinde
ateşi yitiriyor yolculuk
şiirin cansız renginde soluyor ayna

sahi
yangınlar nerede?

düze yazdım içimin eğrisini
aynı minval üzere dereleri düz gittim
kısır döngüsünde denizin sıkıştıkça karalar
şeffaf labirentleri özlerdi uyuyan mâr

kıyılarak çıktım kendimden emanet bir güneşe

dökülsün
kiri açgözlülüğün

sıyrılsın
rastığı
kınası

iki kalp
bir adam
ve bir kadına
kanıyorsa eğer
değmeli bu!

rüzgarın nefesine bezenmiş iğde kokusunda
kâh bir tutam zencefil
kâh karanfil sapında bulurum sevdayı
kasırga arabasına koşulmuş
rayiha gibi unutulmaz
unutmaz aşk

duvara yapışmış bir resim
üşümüş bir dua var
özürlü sayfalarda

afili paketlere kanmayın sakın
gövdemi didikliyor güvercinler