Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

-“68” Kuşağı
-Tüketim kuşağı
-Bilinçsiz bilişim kuşağı
-Vitrin kuşağı

bir ton yazıyor
iki ton atıyorum
çöp sepetim
toplama kampı!

nehirler geçiyor üzerimden

astım düşümü yıldızlar divanına
gözlerimde kırpıldı ışıklar
sabah mı
gece miydi
bilemiyorum

'Hoca İle Çekirge' - Birinci Bölüm


Bugün farklı bir şeyler yapmalıyım. Epeydir çok uslu duruyordum ama artık duramayacağım. Şikâyet mektubu mu yazsam acaba? Neden olmasın? “Nereye ” diye düşünmeme gerek yok tabii ki. Memlekette her şey sorun. Nasıl olsa bir kapı bulurum kendime. Şu malûm edebiyat sitesine yazarım mesela. Hani yazılarımızı gönderen sistem var ya; beni çok acıtıyor vallahi. “Arkadaşınız size filanca şiiri öneriyor” diyen bir mesajla yolluyorlar onları. İyi hoş da, e-posta alıcısının benim arkadaşım olduğu nereden belli? Diyelim ki 80 yaşındaki hocama gönderiyorum. Kadın demez mi “Yahu bu ne ukalâlık! Bu hatun benim öğrencimdi bir zamanlar. Arkadaşlık da nereden çıktı? ”

Dese de haklıdır yani!

zahmetsiz kazanç olmaz
coşmadan durulmaz deniz
sorulmaz sevdanın hesabı
emeksiz sevgi hiç olmaz

sevda büyükse yorulmaz gönül

yangın akşamlarda kaybettik gözlerimizi
durgun denizlerin
uzağına düşürerek kendimizi

bir tek aşk doğmazdı küllerinden

gök yollarında
bir kent yürüyor pek tanımadığım
kokusu çarpıyor tenime
insafsız idamların yorgun akşamlarında

el ayak çekilmiş

elveda gündüz
elveda ateş çiçeği yorgun sardunya
ışığını söndürdüm günün
adım adım girilecek siyahlığa
göğe yükselecek yüzüm

ilk ve son yolculuk bu
sancılı köprüsünde düşlerin
kutsanmak
bir kıyıdan ötekine
ırmağın iki yakasında gizlice

sıcaklık akıyor yüreğime
suya karışıyor buzum
yürüyor su
nerden geliyor bu ateş!
sevginin sesi çınlıyor kulaklarımda
dağları aşıp bana ulaşıyor