Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

savruk kır çiçeği
dalgın uçuşlarda bu dem

terk edilmiş uğursuz gecede
rüzgârdan yankılanıyor uğultu
sil baştan ısıtmalı üşümüş ruhu

kolay değildir
bunca acıda sınanmak
dümdüz gitmek dere tepe

yandı yüzüm
gözyaşında demlenip

yarısı yaz / yarısı kış

yarısı bir dolu hüzün / gece
yarısı günışığı / kışkırtıcı
ipini kopartmış entrikacı fahişe

bir ayrıntı kaldı
baş döndüren
kargaşadan

hangi kentler bizimdi
hangi sokaklar

I.
kutsayın beni ey Vihara*rahipleri!
sorulmamış sorular bağışlayın aklıma
bir kadın okyanusunda yüzmenin bedeli ne
yanıtlar bulmalıyım er dünyasında
güç verin bana

- söz’le suç ortaklığıdır yazmak-

sözün kölesiyim
suçuma bile beni
ey söz!

amaç
boşluğa dikmemekti fidanı
gitti mi gider!
bulamazdık bir daha

ipuçları arardım

bir yanım yara
her bir yanlarım yara

düşünce sen olunca çocuk kalbi taşıyorum
küçük Buruşuk'u yazmış Ahmet Erhan son kitabında
ne de babayiğitti hani

gördüm ki yaralanmış bir ayağın
ateşe kesti beynim
yazgı celladım oldu yine
seher vakti titrerken
eksiğimdin sabahın soğuk yelinde

başka bir boyuta yürüyen sevdiğimdin benim
buluşmayı vaat eden

vedalaşamadık
tutuldu dilim
“geleceğim” diyebildim yalnızca