kaybetmek, her zaman tamamen yok olmak değildir,
bazı gidişler vardır, kalpte kalıcı izler bırakır.
sessizce kapanan bir kapının ardından
bir ömür boyu süren yankılar doğar.
zaman geçer, mevsimler değişir,
belli bir yaştan sonra insan,
yorulur anlatmaktan.
anlaşılmayan her cümle
bir düğüm olur boğazında.
uğraşmaya değmeyeni
sahiplik sandığımız şey,
avuçta tutulan bir gölge yalnızca,
ne altın kalır, ne taş,
ne de zamanın yorduğu beden.
gerçek olan,
kızım.
sana kırgın değilim.
kızgın da değilim.
bir baba kızına nasıl kızsın ki zaten.
içimde sana dair hiçbir hesap yok,
sadece biraz eksik kaldım, o kadar.
bazı hayatlar vardır,
kapısını çaldığında sessizlik açar.
içeri girersin
duvardaki saat konuşur sadece.
mutfakta kaynayan tencere,
insan karanlığa kötü olduğu için yaklaşmaz
bunu en çok geceler bilir
bir de aynalar
çünkü insan
dünyaya ilk geldiğinde
seven, sevgisini kanıtlamak zorundadır,
çünkü bu dünya söze inanmaz.
bu dünya,
kanı, teri, yıkımı ister.
gece, boğazına çöker insanın,
seni seven de
mutlu eden de
aynı gölgeden dokundu sana.
seni terk eden,
oyunu kurup oynayan da
gönlümüzde karasevda.
ne ilk acıdır bu,
ne de son ayrılık.
yalnız bazı yaralar vardır.
takvim eskir, mevsimler değişir,
limanın en sessiz köşesinde
pas tutmuş bir kadırga beklerdi.
yelkenleri yorgun,
direkleri ihtiyar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!