sen’siz aldığım her nefes mahşer yeri,
bir kalabalık var içimde
kimse kimseyi tanımıyor,
herkes kaçacak bir kapı arıyor kendinden.
adını andığımda
hayatım ,mahalle bakalının
veresiye defterinden farklı değil
ödemeye zorlananın
hep üzerine çizgi çektim.
varsın benim borcum sevda olsun
(Bir geçişin şiiri)
1.
mart ayı gelir kapıyı çalmaz,
rüzgarın avucunda gizli bir anahtarla
yavaşça çevirir mevsimlerin kilidini.
bu zamanda
mutlu birini görmek
göz yanılması gibi.
gerçek olamayacak kadar temiz,
fazla yerli durmuyor bu hayata.
gündüz
başka bir yüzle dolaşırlar sokaklarda.
gömlekleri ütülü,
sözleri temiz görünür uzaktan.
ama yakından bakarsan
insanın özünde
aynı anda iki çağrı çınlar
biri göğe açılan bir suskunluk,
öteki ateşe eğilen bir iştah.
aynı kalpte
Mutluluk;
Maviye bakmak gibiydi,
Hatta mavi olmak,
Ve hatta mavinin her tonu
Olabilmek de gizliydi;
Onun gibi özgür, onun gibi sonsuz
mendilim kurumaz benim
gözümden önce yüreğimden
dökülür kuytu köşelerde
o yüzden sen endişelenme
geceye saklarım
yüreğimde ki yalnızlığı
merak bilinmeyeni ortaya çıkaran çabadır,
karanlıkta uzatılan bir el gibi
dokunur sessizliğin yüzüne.
cevap değil önce,
bir sızı bırakır insanda.
insanı yerinde durdurmayan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!