Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

Sevgi dedin
Bir kelime sandılar.
Oysa ben gördüm;
Kainatın nabzı,
O görünmez cevherle atıyor.

Gönül…
bir arayışın adıdır geceden sabaha.
Yanılır, düşer, kalkar
ama yine de doğruyu arar durur.

Biz biliriz ki

Bölünmüş ekmeğe sor
o anlatır sana
paylaşmanın ağırlığını
ve insanın
bir lokmada bile nasıl büyüyebildiğini.

"Gülüşü bakışı her hali güzel kadınım

O saçlarında baharı barındıran kadınım
Yüce yaradanın muhteşem yaratımı kadınım

İki evladımın Annesi Torunum Nisa'nın Annanesi benim ilk ve son aşkım

Sorunlar duruyor önümüzde
dağ gibi…
Ama biz
oturup sadece konuşuyoruz.

Bir çocuk düşüyor karanlığa,

Aile olmak;
konuşurken
kelimeleri sıralama telaşına düşmemek…
bir şeyler anlatma gayretinin
yorucu kalabalığına girmemek…

Bir ömür taşır omzunda
kendine ait olmayan yükleri şaşkın
Gönlünün çağırdığı yoldan geçmez de
aklını put sanır bazen,
hesap eder, ölçer, biçer
ama yine de eksik kalır içinde bir şeyler.

Sevgi bir kuş gibi kondu yüreğime
Ürkek ama sıcak,
sessiz ama derin…

Bir çocuğun gülüşünde gördüm onu,
bir annenin gözlerinde,

Gülüşü bakışı güzel kadınım
Saçlarında baharı barındıran
Konuşması şairlere ilham olan
Yüce yaradanın muhteşem yaratımı

Varlığı dertlere derman olan

Bir huzursuzluk çökmüş memleketin üstüne
kirli bir akşam gibi
yağmur öncesi bir İzmir sessizliği gibi
durup durup insanın içini yokluyorlar
durup durup kalbimize dokunuyor karanlık