Aile olmak;
konuşurken
kelimeleri sıralama telaşına düşmemek…
bir şeyler anlatma gayretinin
yorucu kalabalığına girmemek…
Aile olmak;
gözlerinden anlamaktır insanı,
susuşundan,
bir cümleye sığmayan yorgunluğundan…
Ses tonunun
hangi akşamdan kaldığını bilmek,
“iyiyim” dediğinde
hangi acıyı sakladığını sezmek…
Bir bakışın
bir kitabı kapatması gibi
bütün hikâyeyi kapatmasıdır bazen…
Aile olmak;
kelimelerden önce gelen bir anlayış,
cümlelerden daha eski bir sevgi…
“Ne demek istedi?” diye sormadan
ne hissettiğini bilmek…
ve çoğu zaman
senin kendinden bile önce
seni düşünmektir insanın…
Beni
benden fazla düşünüyorlar
düşünüyorum…
Kayıt Tarihi : 26.01.2006 16:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Düşmanı sev..
Seni terk edeni sev..
Sevmeyi sev. ' SEVGİDİR BÜTÜN ATEŞLERİ YAKAN.Yüreğinizden sevgi hiç eksilmesin.Saygılarımla...Fatma Güven
.
Bir daha dönüşü olmıyan yoldayız..
Mola yok istirahat yok..
Dönüşü yok gülüm.. ' Yüreğinizden ateşi sevda eksik olmasın. Çok güzel bir şiirdi. Tebrikler..
Aşkla yaşa..
Sevgiyle aşkla yürür ruhunda hiiset ..
sevmese de sevmiyen..
TÜM YORUMLAR (7)