Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

Muhsin Yener

Selam olsun yüreği sevgiyle çarpan dostlara.

Hayatın telaşı içinde bazen insanın en büyük sığınağı;
bir fincan kahve,
dumanı ağır ağır yükselen bir sigara,
sessizce bekleyen bir kalem

Devamını Oku
Muhsin Yener

Sen
damarlarımda dolaşan kan,
içimde atan hayatın ta kendisisin.

Kalbimin sahibi sensin,
adını her atışta fısıldayan…

Devamını Oku
Muhsin Yener

Adın düşse gönlüme, dağlar secdeye varır. Bir bakışın değse ruhuma, İçimdeki bütün putlar yıkılır.

Ben ki nefsimin zindanında yıllarca mahkum, Bir nefesinle zincirlerimi kırdım. Varlığımı ateşe verip kül ettim de, Küllerimin arasından Seni çağırdım.

Ey canın içinde saklı Can, Ey yoklukta tecelli eden Sultan! Senden gayrı ne gördüysem perdedir, Senden gayrı ne sevdiysem yalandır.

Devamını Oku
Muhsin Yener

Dün ne düşünüyorsam bugün de aynı yerde duruyorum. Zaman değişiyor, şartlar değişiyor, insanlar değişiyor… ama bazı değerler vardır ki, onları değiştirmeye kalktığınızda aslında kendinizden eksiltirsiniz. İşte ben, o eksilmeyi göze alamayanlardanım.
Sabır diyorum mesela. Her şeyin hızla tüketildiği bir çağda, beklemeyi bilenin kazandığını unutuyoruz. Oysa sabır, sadece beklemek değil; doğru zamanda, doğru şekilde durabilmektir. Şükür diyorum ardından. Sahip olduklarını görmeyen bir insanın, sahip olamadıklarına isyan etmesi ne kadar anlamlı olabilir? Şükür, insanın iç dengesidir; yokluğun içinde bile bir anlam bulabilme gücüdür.
Ve tevekkül… Belki de en yanlış anlaşılan kavramlardan biri. Teslim olmak değil, elinden geleni yaptıktan sonra sonucu kabullenebilmektir. Hayatın yükünü biraz olsun hafifletmenin en insani yoludur.
Benim ölçüm ise hălâ net: Doğruya doğru, yanlışa yanlış. Eğip bükmeden, süsleyip saklamadan… Çünkü gerçeği eğdiğinizde, aslında kendinizi yanıltırsınız. Bugün doğru dediğinize yarın yanlış diyorsanız, orada bir ilke değil, bir savrulma vardır.
Dün ne düşündüysem bugün de onu savunuyorum. Çünkü mesele fikir değiştirmek değil; mesele, neyi neden savunduğunu unutmamak. Değerleriniz sizi siz yapar. Ve insan, en çok kendi duruşuna sadık kaldığında insandır.

Devamını Oku
Muhsin Yener

Sabırla büyür insanın içindeki umut,
Şükürle güzelleşir yüreğin en sessiz yanı Ve tevekkül Kırılmış duaların ardından Allah’a bırakılan en derin emanettir.

Bazen geceler uzar,
Yollar yorulur,
İnsan kendi içine düşer sessizce.

Devamını Oku
Muhsin Yener

Hani en çok da
özlediğin anlarda gelir ya kokusu
Bir rüzgâr gibi değil,
ansızın içine çöken eski bir akşam gibi.

İşte ben,

Devamını Oku
Muhsin Yener

Biliyorum…
Kuralları, ezberleri bozduğumu,
suskun sofralara
soru işaretleri bıraktığımı biliyorum.

Biliyorum;

Devamını Oku
Muhsin Yener

Seni sevmek,
yaz ortasında kavrulan bir öğle vakti,
göğe meydan okuyan güneşin altında
bir yudum buz gibi kiraz şurubu içmek gibi…
Önce yakar içimi,
sonra ansızın serinletir ruhumu.

Devamını Oku
Muhsin Yener

Sevgili Eşime
Hayatın içinde insanın sığınabileceği bir liman varsa, benimki sensin.

Ne zaman ihtiyacım olsa, hep oradaydın bazen yanımda, bazen bir nefes kadar yakınımda, bazen de kalbimin tam ortasında

Fark etmeden işledin içime. Alışkanlık değil bu; varlığın, hayatımın bir parçası oldu.

Devamını Oku
Muhsin Yener

Hayat, çoğu zaman karmaşık ve yorucu bir yolculuk gibi görünse de, aslında insana verilmiş en büyük sorumluluklardan biridir. Bu yolculuğun değeri; ne kadar uzun sürdüğünden çok, nasıl yaşandığıyla ölçülür. Şerefini, onurunu koruyarak bir hayatı tamamlamak, belki de insanın kendine karşı en büyük borcudur.
İnsan, sevmeyi öğrenmeden yaşamayı öğrenmiş sayılmaz. O yüzden hayatı, hiç bitmeyecekmiş gibi sevmek gerekir. İnsanları, anları, sahip olduklarını… Çünkü sevgi, hayatın en gerçek anlamıdır. Aynı şekilde mutluluk da ertelenmemelidir. Sanki hep var olacakmış gibi, içten ve derin yaşanmalıdır. Küçük anlarda saklı olan o sıcaklık, hayatın bütün yükünü hafifletir.
Elbette hayat her zaman kolay değildir. Acılar, hayal kırıklıkları, eksiklikler bu yolculuğun kaçınılmaz parçalarıdır. Ancak bütün bunlara rağmen hayat, yaşamaya değerdir. Çünkü değerini belirleyen, başımıza gelenler değil; onlara nasıl anlam yüklediğimizdir.
Sonuçta hayat, güzelliğini herkese eşit sunmaz. Onu fark eden, yaşamayı bilen ve sevmekten vazgeçmeyenler için gerçek anlamını bulur. Ve belki de en büyük gerçek şudur: Hayat, onu sevmeyi bilen için her şeye rağmen güzeldir.

Devamını Oku