Beden yorgun Şiiri - Muhsin Yener

Beden yorgun
gönül kırgın
kalp desen,
sormayın gitsin

Bir resmin içinde
harabeye dönmüş bir şehir gibi ömrümüz,
çatlamış duvarlarında
eski dualar asılı.

Koruma altına alınmış bir hayat bu,
dokunulmaz değil
sadece unutulmuş.

Yıprandık be arkadaşım,
bir rüzgârın önünde savrula savrula,
aynı yola bin kez düşe kalka…

yorulduk
yaşlandık
susarak büyüdük.

Ama hâlâ ayaktayız işte,
dizlerimizde kırık bir sabır,
gözlerimizde sönmeyen bir ışık…

Ve yüreğimizde,
hiç eskimeyen
o eski türkü…