Urfa ile Maraş kana bulandı
Hain silahla okula dolandı
Yürekler yandı gözlerse sulandı
Acep bu gençlik nereye gidiyor
Öğretmenim eğitim neferiydi
Yüce dağlar nazlı yarim bana
Acep küstümü ola ne haber
Seher yelleri gibi bu yana
Acep estimi ola ne haber
Onu sevmem kendine belamı
Sevdiğim beni hiçe saydın
Ellerimi koynunda koydun
Ölüyom artık gözünaydın
Acep sen murada erdinmi
Hayalimi yok edip kırdın
Bekliyorum ölene kadar
Sensiz o zalım dünyam çok dar
Nerelerdesin gök gözlü yar
Görürsem gözüm açık gitmez
Sonbahar kış geçti geldi yaz
Konma gönül konma her güle
Bazen tatlı bazen acıtır
Kanma gönül kanma her dile
Bazen tatlı bazen acıtır
Dost olanı içip kansana
Senin engelin yazılmış kadere
Meyil etme Adem hocam kedere
Nice badireler atlattın ki sen
Durduramaz ne Okyanus ne dere
Ağlar ağlar bir gün gülermiyim
Canım yakanı af edermiyim
Neden bütün dertler beni bulur
Ağlayorum her gün gizli gizli
Yaram saracak bir dost kalmadı
Hasta etti beni ahu gözlü
Yarimi de çok sevdim bilmedi
Günlerdir balkona da. çıkmadı
Memleketimde bir güzel gördüm
Gençliğim aklıma geldi benim
Halbuki aşk defterini dürdüm
İnsanoğlu yarına güvenme
Akşama çıkacağın şüpheli
Malım mülküm var diye avunma




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!