Şaşkın.. Şiiri - Muhsin Yener

Bir ömür taşır omzunda
kendine ait olmayan yükleri şaşkın
Gönlünün çağırdığı yoldan geçmez de
aklını put sanır bazen,
hesap eder, ölçer, biçer
ama yine de eksik kalır içinde bir şeyler.

Kendi olamaz.
Kendi sesini duyamaz kalabalıkta.
Bir avuç dünya malına
koskoca ömrünü verir.
Bilmez mi şaşkın,
dünya dediğin
geldiğin han kadar kısa.

Üç günlük ömrüne
yüz yıllık planlar çizer.
Sanki ölüm
başkasının kapısını çalacakmış gibi
rahat oturur sofralarda.

Oysa
sultanlara bile kalmamış bu dünya.
Nice kudretli adamlar geçti,
nice altın işlemeli tahtlar çürüdü.
Devran döndü mü
şaşkın yine başladığı yere döndü.
Azla yetinmedi hiçbir zaman.

Çoğu istedi.
çoğunu ararken
elindekini de kaybetti.
Sonra bir dilim ekmeğin
bir yudum sevginin
ne büyük servet olduğunu geç anladı.

Ah şaşkınım
Bedeni doyurdun yıllarca
ama ruhun aç kaldı.
Bir lokma aşk vermedin ona,
bir yudum sevgi.

Sonra dönüp göğe baktın:
“Bir ömür daha…” dedin.
Sanki ikinci bir hayat verilse
yarın sevmeye başlayacaksın.

Yarın…
En büyük yalanıdır insanın.
Oysa yaşam
ertelenecek kadar uzun değil şaşkın.

Bir çocuğun gülüşü kadar kısa,
bir tren düdüğü kadar uzak,
bir akşam vakti kadar hızlı
Kendin ol.

Gönlünün gösterdiği yoldan git.
Ruhunu sevgiyle besle.
Aşksız insan
susuz toprağa benzer.

Haydi şaşkın
Geç kalmadan,
yarına bırakmadan,
hayatı gerçekten yaşayarak yaşa.

Haydi şaşkın…
Haydi yaşa…
Muhsin Yener