Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

Huzur,
yanında duran yüzleri saymak değildir sevgilim…
Bir sofrada kalabalık olmak da değil.
İnsan bazen en büyük yalnızlığı
omuz omuza yaşar.

Hayat,
henüz bitmemiş
bir duvar halısıdır.

İlmek ilmek
sen geçersin içinden.

Sıcak bir yuvan varsa
içinde kalbin tıkır tıkır atıyorsa
çok da kasma hayatı

sevdiğin biri oturuyorsa karşı köşede
gözünün içine bakıp

Bütün kapıların anahtarlarını
kendinde saklayan Allah’ım…

kilit ne bilir
hangi kapının ardında
rahmetin gizli

Şu yorgun yüreğimde
yeniden yeşeriyor sevdanın ince dalları.
Bir bahar geliyor sevgilim,
belli ki dünya
yeniden senin adınla ısınacak.

Nasıl mıyım?
Ne mi yapıyorum?
Bugün
akmayan hayatlar gibiyim
bir nehir düşün
taşı yok

Umutsuzluk…
alnıma yazılmış eski bir yazı gibi duruyor şimdi.
Ne silinebiliyor
ne de okunmadan geçiliyor yanından.

Umutsuzluk kaderim belki,

Seni seviyorum dedim…
Bir kıyamet sustu gözlerinde.
Sen ise aşkı değil,
mucizeyi istedin benden.

“Güneşi getir,” dedin.

Bir hakikat vardır;
her kula söylenmez…
Bazı sırlar,
gecenin koynunda saklı bir dua gibidir.

Bilmesi gereken bilir;

Bu devirde
yüzler maske,
diller başka türlü konuşur…
Kimin alnında secde izi,
kimin yüreğinde put vardır
anlayamazsın.