Ben bir öğretmenim
Gözlerim çakmak çakmak
Tarihten ilham alarak
Daima ileriye bakarım,
Ben ölürsem,
Annemin kucağına koyun beni,
Başım yakın olsun ayağına.
Öpeyim doya doya ayağının altını
Ve cennet vacip olsun bana.
Bütün haşmetiyle gelmişti yaz
Bağlara gidip serinleyelim dedik biraz.
Yol uzadıkça uzuyor,
Alnımdan ter siyim siyim sızıyor.
Hava parçalı bulutlu
Çiftedir gül yüzünde benler
Hayran olur yüzünü görenler
Bilenler bilir,bilsin bilmeyenler
Yanakların senin aldır sevdiğim.
Eksik olmaz yüce dağ başında kar
Ben, her insanı değil,
Yalnız İyi insanları seviyorum
Hoca,”Bu mevtayı nasıl bilirsiniz?”
Diye sorunca,herkes”iyi biliriiiz”
Dediğinde,İyi olduklarını öğreniyorum.
Gözlerimde titrek bir keder,bir elem
Kahve gözlerin bakarken gözlerime
Damla damla akarken yüreğime
Nasıl sabretsin buna kalem.
Gözlerin buram buram yayla çiçeği kokar
Gözün dkunuşu
Bütün kararlılıkları anlatan
İki kelime
Kırmızı beyaz...
Ben mehmedim ağam
Çanakkale’de Seyyit Onbaşı
Antep’te Şahin Bey,
Maraş’ta Sütçü İmam…
Vay vay vay!
Bir akşam vakti
Doğuverdi güneş yüzüme
Selam çaktı ötelerden ay
Güneşi kıskandı mı ne?
Ne cam var ne çerçeve
Ne kapı var ne pencere
Ne de ocağında kaynayan tencere
Ama umudu var
Kupkuru umut bir şeye yaramıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!