Mehmet Cıngır Şiirleri - Şair Mehmet Cıngır

Bir elimde kalem diğer elimde tebeşir,
Kara tahtanın ensesinde nefesim.
Gözlerim gözlerinde olsa da elim esir,
Eriyip gider seslerinin içinde sesim.

Açılıp saçılarak gezme sakın, göz olur
Tanımadığına laf atma sakın, söz olur.
. . - -/. . - -/. . - -/- -

İnsanı insan yapan, dilindeki beyandır
Hayvanı sırtında taşısan, yine hayvandır.
- . - -/- . - -/- . - -/- -

İnsanı dilindeki edeptir, insan yapan
Hayvanı sırtında taşısan, olur mu insan?

- . - -/- . - -/- .- -/ - -

Bakıp da Hak’kı görmeyen göze ben göz mü derim
Bilip de Hak’kı saklayan söze ben söz mü derim.

_ _ . _ /._ . _/_ . _ _ /_ . _

Kafa gözü görmeyen değil,
Kalp gözü görmeyen kördür.
(. . - -)- . - -/- . - -/-

Kalbi olmayana gönlü neylesin
Gönlü olmayana aşkı neylesin.

-.- -/. . - -/- .

Edep,insanı insan yapân bir meziyettir,
Edepsize laf anlatmak dile eziyettir.

. -- -/. - - -/. - - -/. - -

Gülse de gül, güldür güldür,ağlasa da güldür gül,
Güldür güldür gülen gül için ağlama ey bülbül!

Nemli bir nefes gelir derinden
En mistik renk ve kokularla…
Sarkar iradesiz dal uçlarından
Akıl ve sır yüklü dokularla…
Mistik bir ışığın tezahürüdür