Uyan ey gözlerim derin uykudan!
Uyan,aşkın rengine sen de boyan,
Aşka çağırıyor seherde ezan,
Uyan ey gözlerim derin uykudan!
Budur bu âlemde en hayırlı iş
Balkondayım,
Soğuk bir balkonda…
Vakit gece yarısı…
Şimdi ışıklar yanacak,
Görenler beni hırsız sanacak.
Uykularım kimbilir nerdesiniz?
Nerdesiniz ey kaçan uykularım?
Yıldızların uçtuğu yerdesiniz.
Sabahlara dek sizi sayıklarım.
Şimdi acep kimin gözündesiniz?
Uyurken herkes mışıl mışıl
Uyku tutmuyor benim gözlerimi
Gökyüzüne bakıyorum,
Hava açık,ışıl ışıl…
Cemal Süreya şüphesiz büyük şair;
Fakat dediği gibi uzaktan sevmek olmaz.
Hafıza-i beşer nisyan ile malüldür.
Gözden ırak olan gönülden de ırak olur.
Kokusunu almadan,
Boynuna sarılmadan,
Bugün ben uzaktan seyrettim seni ey sevgili!
Duruşun,boyun ve endamın bir başka güzeldi!
Görmedi gözlerim şimdiye dek böyle güzeli
Pembe pembe gülüşün sadece sana özeldi.
Kahverengi gözlerin bugün başka bir âlemdi!
Sen sadece sokaktaki çocuğun
Su alan delik ayakkabısından
Soğuktan donmuş minik ellerinden
Vıcık vıcık çamurlu,taş yollardan
Bahsettin hep,şüpesiz bunlar doğru…
Alimler ilim bilmezdi
Kişi kendini bilmezdi
Zihin göyaşın silmezdi
? işareti olmasaydı.
Cehalet ki, hep önlerde
Bir iki tüy eksildi diye serde,
Başıma yağ sürecek kel miyim ben?
Kuru ağaç gibi sabit bir yerde
Dikilecek taş bir heykel miyim ben?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!