Sevgi,iki hece
O gelince gider yüreklerdeki gece.
Fırından yeni çıkmış ekmek gibi
Sıcacıktır sevgi...
Pamuk gibi yumuşacıktır
Kan sürülüyor ak günlerin duruluğuna,
Yorguluk yükleniyor dünün eskiyen yorgunluğuna.
Yakıyor içimizi baldıran zehiri sözler,
Birbirini görmez oldu,mil çekilmiş âmâ gibi gözler.
Savuruyor gönülleri dilde biriken fırtınalar,
Gelince mevsimlerden ilkbahar,
Açar rengarenk sevgi çiçekleri.
Sevgililer göğsüne takar,
Burcu burcu sevgi kokar sevgi çiçekleri.
Kimi kısa,kimi uzun,kimi ince...
Hüzünler yaşıyordu sevgili.
Çok daralmıştı.
Kaybetmişti çok sevdiklerini
Üç ayın birinde.
Önce bir anda bir aylık mesafeye
Oradan milyonlarca yıllık mesafeye
Kim demiş “sevginin dili yoktur”
Ağaçsız dal mı olur?
Dikensiz gül mü olur?
Arısız bal mı olur?
Yolcusuz yol mu olur?
Sevginin tohumu sevgidir
Gönül toprağına ekilir
Orada filizlenir
Ve orada meyve verir.
Bedeli yine sevgidir
Her sabah gelir penceremin önüne
Öter cik cik cik!
Minicik
Mini mini minnacık
Eti bir damlacık
Doğa harikası serçecik
Sert esti rüzgâr,kapladı her yeri kar,
Yorgun bir dal kırıldı ağaçtan,
Düştü toprağa; toprak kirlendi.
Eridikçe karlar,çoğaldı sular.
Elâ gözler uykuya daldı,
Bütün dillere saygılıyım amma
Kendi ana dilime sevdalıyım
Vatanımı milletimi severim amma
Vatan hainleriyle davalıyım.
Türkçe düşünür,Türkçe yazarım
Deldi yüreğimi zaman ok gibi,
Hissetmiyor kendisini tok gibi,
Değirmen gibi hep can öğütüyor,
Sanki başka hiçbir işi yok gibi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!