Üç nokta koydum adının sonuna…
Bitirmedim,kalbimdeki aşkını.
Başka bir köşk yaptırmadım yanına
Yıktırmadım gönlümdeki köşkünü.
Nasıl ekmek olursa hamur, pişince
Hadden geçerse şiirdir ham düşünce.
Varsa içinde kabalık,edepsizlik;
Bu, şiir değil, okuyana işkence.
Bir tutam şiir gölgesi düşer
Gökyüzünün mavisinden
Gözlerimin kahverengisine.
Heyecan verir gönlüme
Sonra düşer kalemin ucundan
Toprağa dize dize…
Allah’ı seviyorsan
Onun sevdiklerini seviyorsan
İnsanları seviyorsan
Hayvanları seviyorsan
Ağaçları seviyorsan
Kuşları seviyorsan
İncelen kalbimi kırıyosun
Neden?
Ağzının içinde her dönüşünde dilin,
Kalp kırıyor,gönül yıkıyor
İnceden inceden.
Karanlık bir gecede kaybolanlar nerede?
Geçti bahar, ağaçların dalları kurudu,
Canımdan saydığım yâr bile bu gün el oldu.
Ne garip ki,dostum düşman,düşmanım dost oldu.
Güneşi yakar gündüzün ortasında ahım!
Çok,çok yoruldum hayattan tutmuyor dizlerim,
Serin ve sisli bir sonbaharın seherinde
Alev gibi bir haber geldi ta uzaklardan.
Ateş gibi yanan gönlümün gül bahçesinde
Kurtulamadı bülbül kurulan tuzaklardan.
Can verdi o şeyda bülbül o gamlı havada
Her gün alırsın eline parlak bir kaşağı,
Hainin sırtın kaşırsın şeytanın uşağı.
Özellikle hedef alırsın da genç kuşağı
Yaptırırsın ne istersen şeytanın uşağı.
Sev diyorlar,
Sevmeden sevilmiyor,
Sevilmeden de sevilmiyor ki…
Gözünde bir gökkuşağı görsem
Severim belki…
Seveceksin yaradılanı yaradandan ötürü
İnsanları,hayvanları,doğayı,her şeyi seveceksin.
Devleti,milleti,vatanı,bayrağı seveceksin
Ta içten seveceksin,yürekten seveceksin.
Hayat sevgiyle ve sevmekle güzel.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!