An oluyor gülüyorum,an oluyor ağlıyorum,
Bilmem ki ben bu kötü dünyada ne kâr sağlıyorum.
Ne İstanbul,ne İzmir,ne adana,ne Konya…
Hani Akdeniz’in koynunda bir şehir var ya
İşte orası benim doğduğum şehir Antalya!
Hani Gazi Mutafa Kemal Paşa şöyle der ya:
“Şüphesiz dünyanın en güzel yeridir Antalya!”
Antalya’m cennete naziresin
Dünyada eşi bulunmaz bir hazinesin
Sana çirkinlikler küskündür,
Ayın güneşine,güneşin ayına üstündür.
Antalya’m,Sen yeryüzünde birsin
Henüz yazılamayan bir şiirsin.
Dokuz ay karnında taşır,
Ne cefakârdır anneler.
Bıkmaz geçse de bir asır,
Ne fedakârdır anneler!
Yüreği sanki gökyüzü,
Kimliğini yitirenlerce kaymakam, vali
Militandır;bilsin ki bunu bütün ahali.
Şimdi bize kimse”öğretmen” demiyor bil ki,
Sen gider isen bize”öğretmen”derler belki.
Düşünceyi bir buzdan kalıba dondurdular,
Bir mahpus gibi zihnin içine kondurdular.
Çözülecektir bir gün bu kalıptaki buzlar,
Çözülen buzlarda boğulacak bu soysuzlar.
Babam,
Bugün babalar günü
Ama bir güne sığdıramam ki ben seni,
Dua ediyorum ben senin için
Sabah akşam.
Bundan bin dört yüz kusur sene evvel,
Nebi, üstüne söz koydu İstanbul.
Bütün âlem; yedi iklim ,yedi düvel,
Güzelliğine göz koydu İstanbul.
“Onu fetheden ne güzel kumandan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!