Bu âlemin en derûnî özüdür insan
Yaratılanın en şerefli yüzüdür insan.
Tırmalanıyor vahşice bu en şerefli yüz
Parçalıyor en deruni özü maskeli bir öz.
Bir kapı açmak
İstiyorum gökyüzüne
Geçmek istiyorum oradan
Evrenin öbür yüzüne.
An gibi gelip geçti aylar,yıllar!
Açmadı şu gönlümün gonca gülü.
Ömrüm bitti;fakat bitmedi yollar,
Yolda bıraktım bensiz kalan gönlü.
Ruhumuz Azrail ile buluştuğu zaman
Okunup bitecektir hayat denilen roman.
Bir gün görür müyüm güldüğünü?
Duymak bile istemem öldüğünü.
Bugün büyük gün,haydi gül!
Yüreğimin bayramı var,
Gözlerimin düğünü
Yanlış yola sapmayacaksın,
Doğru yolda yürüyeceksin;
Hayır, yürümeyeceksin,
Koşacaksın;
Hayır, koşmayacaksın;
Gizli kanatlarını açacaksın
Dünyada da ahirette de
Helallik istemesin benden kimse
Helal etmeyeceğim hakkımı,zirâ
Kime karşılıksız omuz verdimse
Çürüttü omzumu hem el, hem dil ile
Hemen ölürsek
Bir sıkıntı yok da
Ya ölmezsek,ölemezsek
Ya sürgünümüz uzarsa…
İşte asıl sıkıntı orda.
Şehir hastaneleri,okul,tünel ve yollar…
Açken millet,bunca yatırıma ne gerek var?
Enerji aramayın Kara ve Akdeniz’de?
Yazık paraya açken halk;akıl yok mu sizde?
Ne vatan ne bayrak ne de devlet,tek derdi midesi,
Göbek burunda,hırsız kedi boynu ensesi.
Ona hizmet etmeli memuru,marabası,
Olmalı yazlığı,kışlığı,lüks arabası.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!