Dünyaya her gelen gidiyor,
Uyanıyor rüyadan.
Ecel şerbetini içiyor,
Var mı dünyada kalan?
Yalandır bu dünya yalan.
Sarayda keyif çatan da gider
Doğru yönde esse de rüzgar
Tersine uçar yalan kuşu,
Tüyleri siyah.
Uçar,uçar,uçar…
Kanat kanat,
Bana yalnız adam diyorlar.
Ben yalnız değilim,
Günahıma giriyorlar,
Yanımdaki yalnızlığımı görmüyorlar.
Asıl yalnız olanlar,
Yanında yalnızlığı olmayanlardır.
Ilık bir yaz gecesi…
Ağacın her dalında bir yıldız,
Yıldızların altında mehtap,
Mehtabın altında biz ikimiz…
Ben dağlarda gezen yalnız bir kurdum
Yaz kış hep yüce dağlarda gezerim
Dağların zirvesidir benim yurdum
Yurduma göz dikeni ben ezerim.
Yukardan gelir yârim seller gibi
Açmış da yanakları güller gibi.
Gel de şöyle yanıma otur benim
Bakma uzaktan öyle eller gibi.
Irmaklar kadar olsa gözyaşın bol,
Kimileri gerçekten cahil,
Kimileri de kendini âlim sanıyor.
Yeter artık!
İnsanlar bunarı dinlemekten
Bıkıp usanıyor…
Acılara,sıkıntılara büründüm,
Geldim dünyaya,
İnsan diye göründüm.
Annem öldü; öksüz kaldım.
Eğildim,büküldüm”vav”gibi
Yerlerde süründüm…
Özgürlüğü okşuyorum bir kuş kanadında
Neşeyi görüyorum bir çocuğun gözünde
Güzel yağmur yağıyor haziran ortasında
Zararlı değildir yaz yağmurları özünde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!