Üstünde katil sinekler ufacık bir şehrin,
Öyle müthiş vahşet ki göğsü kanadı yerin.
Dişliyorlar sırtlanlar gibi aklı karalı
Her yer kızıl,her yer cansız can,her yer yaralı…
Endişe etme din için,
Bil ki,onun sahibi var.
Koruyacak dini Rabbin,
Hakk’a kendin için yalvar.
Ölüm mü’mine kış değil,
Halk bunalmış istiyorsa adalet,
Var demektir o sistemde bir illet.
Adaleti sağlayamazsa devlet,
Kaçınılmazdır halk içinde kıllet.
Binlerce ton suyu
Gökyüzünde tutan,
Vakti geldiğinde yeryüzüne
Saçları okşarcasına salıveren kim?
Karın göğsünde kardelen çiçeğini
Bitiren ve kışın ortasında
KİM DEMİŞ KARAKIŞ
Her yer kar buz ayaz
Dağlar taşlar ovalar kar beyaz
Kim demiş karakış
Her yer bembeyaz.
Kimdi o?
Kimin kimsesi
Kulağıma takıldı sessizliğin sesi
İlk defa yakaladım gölgemi
Bastım üstüne
Yaratılanın sırlarını ortaya
Çıkarma sanatıdır bilim
Fakat ey âlim(!) sana,
Bu sırları ortaya çıkaran
Aklı veren kimdir kim?
Kımıldadı yeryüzü an be an.
İşte o an ,
Harekete geçti zaman.
Kımıldadı gökyüzü ve rüzgâr
Savruldu bir bir yıldızlar.
Kımıldadı gökte güneş
Kıpkırmızı bir kirazcık
Yüksekten bakıyordu etrafa
Yaprakların arasından.
Bir rüzgâr esti hafiften
Salladı dalı birazcık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!