Özlemek ve yol gözlemek…
Birbirinden ayrılmayan
Ve birbirini tamamlayan
İki sözcük…
Sen ve ben gibi.
Aşktır özlemek,
Deve gibi değil,balerin gibi
Dans etmeli kelimeler şiirde
Kelimeler ne çok açık ne zenci
Mûsikî,mûsikî olmalı bir de.
Okuyucular rüyaya dalmalı
On parmağında on kara
Önüne gelene sürüyor.
Unutma,
Sen Allah’ı görmesen de
O seni görüyor.
Yağmur bekler ağaçlar
Yüzü kirli.Bir ışık süzülür içimden
Banklarda eşler,çift ve tek
Toprağın şehveti çatlaklarında…
Hangi yoldan gitsem o çıkar karşıma.
Hangi denizde yüzsem yine o balıklar…
Dalmışın büyülü bir rüyaya
Açmışsın yalan dünyaya yelken.
Neden ahireti düşünmezsin
Ölüm sana bu kadar yakınken?
Yaşamın anıya döner bir gün,
Ölüm, hedefi on ikiden vuran bir oktur;
Vakti geldiği anda, her sineye saplanır.
Hiçbir ölüm asla erken ya da geç değildir;
Çünkü o, Yaratan tarafından hesaplanır.
Ölüm,ölümsüzlüğe açılan bir kapıdır,
ÖLÜM
Ölüm herkesin ortak kaderi
Ölüm karşısında nedir ki dünyanın ederi
Ölümden dahi korkumuz yoktur
Zira ölümsüzlüğü tatmaktır ölüm
Maalesef
Bomba düştü insanlığın kalbine
Ve insanlık öldü.
Başı sağ olsun;ama kimin?
Suç belli
Dikildim
Karşısında durdum,
Tam kalbinden vurdum.
Öldürdüm ölümü,
Kurtardım elinden gülümü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!