Şu ömür dediğin nedir ki!
Akıp gitti işte sel gibi.
Gençlik,deli bir rüzgâr idi,
Esip geçti işte yel gibi.
Ölüm dediğin ne ki
İki metre yerin dibi
Üstü hayal,altı ebedî
Bakıyorum da yaşayanlara
Dünyayı yutmaya çalışıyorlar
Kim ederse Allah’a yürekten bir teşekkür,
Aç ve susuz kalmaz o kimse olsa da fakir.
Her canlının rızkına kefildir yüce Allah,
Fakat çalışmak gerekir deyip de bismillah.
Özlemişim denizi.
Mevsim kış…
Havalar buz gibi…
Denize koşuyorum nefes nefese
Sırtımda zırh gibi elbiseler…
Seviniyor martılar,
Kahve gözlerini sevdiğim güzel
Unutup düşmanı güldürme bana.
Bir selamı bile gödermiyorsun,
Gülüm,ne kötülük ettim ben sana?
Seni tanıdığım ay bir ekimdi.
En büyük düşmanımızdır bizim nefret ve kin,
Götürür insanı bataklığa en zamansız.
Kabul etmez bunu ne bir mezhep ne de bir din,
Bu bir kalp hastalığıdır ki,öyle amansız.
Yıkar bazen görkemli şehri acı ve zehir,
Rüzgarda havalanır etek,
Bakma,bakana bir kötek!
Ah gençlik!
Kurulmuş bir zemberek,
İhtiyarlık akreple yelkovan,
Neye gerek.
Sevgi gözlerden okunmaktır,
Sevgi yüreğe dokunmaktır.
Seversen yüreğin ile sev,
Sevgisiz yürek neye gerektir?
Aşk bir hayaldir ,
Akşam saatlerinde
Otobüs durakları dopdolu,
Otobüsler tıklım tıklım...
Kiminin elinde poşet var,
Kiminin eli bomboş...
Biri diğerine bağırır:
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!