Mehmet Cıngır Şiirleri - Şair Mehmet Cıngır

Mehmet Cıngır

Güneşin doğuşunu,batışını;
Kalbinin atışını görüp de
Nasıl kaleme sarılmaz insan!

Devamını Oku
Mehmet Cıngır



Masmavi bir denizin kıyısında ve dalgın,
Otururken anılar geçti aklımdan bir bir.
Hücûm ettiler beynime sanki birer salgın
Gülümser iken tatlı tatlı yüzüme kabir.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır

Kalbin ağır çalışıyor, ritmi bozuk diye,
Gün verdiler on iki Aralık on yediye.
Taktılar benim yorgun kalbime bir kalp pili
Çözülüverdi birden kalbimin suskun dili.

Başımda pervane gibi döndü oğlum,eşim,

Devamını Oku
Mehmet Cıngır

Güneş Ay ve yıldızlar
İçimde biret anıttır.
Çocuk ağlaması,
Kedi miyavlaması,
Köpek havlaması
Yaşadığıma birer kanıttır.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır


Dünyadan bî haberdir,kasap da neyin nesi?
Düşünemez soğuk sıcak,tek derdi midesi.
Döksen önüne kamyon kamyon, tonlarca saman
Yer, yer de doymaz;çünkü mideler koskocaman.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır


Irmakların kaynağıdır gözlerim
Bu kaynaktan beslenir denizlerim.
Ne zaman içimden bir kara tren geçse
Uzar gider raylar
Kimse bilmez

Devamını Oku
Mehmet Cıngır


Çalmışsa eğer düdük,çalmak yoktur zamandan
Oraya giden bir tren kalkar bu istasyondan.
Halay çekilir,heyacan yaşanır binişte,
Bir hicran yaşanır nemlidir gözler inişte.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır


Göğsünden fışkırıp karın
Kardelen olup zamanı dondurdular
Yapraklarına kar kondurdular.
Vatan anaydı,vatan yârdı,
Üniformaları baştan aşağı kardı.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır

Kaldır başını
Kar altından kardelen
Gül(ü)ver dünyaya.

Devamını Oku
Mehmet Cıngır

Olur mu demeyin
Karın göğsünde bahar?
Bir kardelen karın altından
Kaldırmış başını bakar.

Devamını Oku