Mehmet Cıngır Şiirleri - Şair Mehmet Cıngır

Gece gündüz
Akşam sabah
Kimse aklıma ilk düşen
Sevdiğim odur benim.
O halde gülüm,

Sevin, sevdikçe güzelleşiyor insan.
Sevin ülkenin toprağını,dağını taşını
Okşayın bir yetimin başını,
Ve sevin;
Sevdikçe güzelleşiyor insan.

Baharım,yazım
Çiçek kızım…
Sağ kolum,
Güçlü kolum,
Aslan oğlum…
Sevgili eşim,

Askerlerin miğferine
Arabaların tekerine
İçtiğim çayın şekerine
Seni seviyorum yazacağım.

Ağaçların dalına

Şu karşıda bir yüce dağ olsam
Çevresinde mor sümbüllü bağ olsam
Bil ki,yine seni seveceğim ben
Dirilip de de yeniden sağ olsam.

Ey yâr!
Bilmem ki nicesin?
Ne âlemlere sığarsın
Ne de akıllara…
Fakat

Bir gün gezerken şehri
Bir el dokundu omzuma
--Günaydın hemşehri!
Baktım
Siyah saçlı,orta boylu,çatık kaşlı
Karayağız bir delikanlı…

Ne cennet ne köşk
Ne huri ne saray
Ne bağ ne bahçe
Ne güneş ne ay
Ne dünya

Hep doğru yoldan yürü;Hakk'a güven,
Sevdim deyip de sevdiğini döven,
Sevdiğinin üstüne güzel seven,
Hiç Hakk'ın makbul kulu sayılır mı?

Bindim de uçağa gezdim dünyayı,

Beni görmeden seven kardeşlerimi
Cennette görmek istiyorum”diyorsun.
Sen istersin de kabul etmez mi Allah,
Şefaat et sen bize ya Resülallah!