Kör Yörünge Şiiri - Musa Niyaz Erdem

Sen benim içimde büyüyen ihanetin adısın,
kaburgalarımın arasında şaşmış bir yön duygusu.
Bir işaret gibi değil—
içime yanlış yerleştirilmiş bir çekim merkezi.

Kendi sonumu
senin etrafında döndürüyorum.
Dönmek dediğim şey bile
artık ilerlemekle karışıyor.

Bu bir kayboluş değil;
aynı noktaya geri çağıran kör bir düzen,
her turda
benden bir parça daha eksilten.

Ve ben
eksildikçe
yaklaştığımı sanıyorum.