Bahar olmak Şiiri - Musa Niyaz Erdem

Sevmek, kendinden eksilmek değil,
aynı ufka susarak yürümektir bazen.
Bir ömrün bütün “keşke”lerini
tek bir nefeste arındırıp,
dünyayı onun gözlerinden yeniden öğrenmektir.

Heybetle yükselen sesler,
çoğu zaman kırılgan bir kalbin gölgesidir.
Gerçek güç ise,
bir kalbe dokunurken iz bırakmamayı bilmektir.

Sevilen, içi rüzgârsız bir vaha gibi olmalı;
gölgesinde yorulmadan soluklanmalı insan.
Ve düştüğünde biri,
sözsüz bir şefkatle
dizindeki toprağı silmelidir usulca.