Sen benim içimde büyüyen ihanetin adısın,
kaburgalarımın arasında şaşmış bir yön duygusu.
Bir işaret gibi değil—
içime yanlış yerleştirilmiş bir çekim merkezi.
Kendi sonumu
senin etrafında döndürüyorum.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta