Kerem Kayar Şiirleri - Şair Kerem Kayar

Silahı daya başıma,
Şarjöre kurşun değil son sözlerini koy…
Hiç duraksama
Göz kapakların değmesin birbirine
Vazgeçersin belki
Çek tetiği dön ve yürü...

Entelektüel olamadım hiç
Sakladığım merhamet, görünen çirkin yüzümün ardında kalsın istedim
Bu yüzden berduş, kaba saba sözlerim
Sesli düşünüyorum
Git dediğinde titreyen ellerin ile
kapattığın tüm kapıları

Göremedik filmlerde
bir Kızılderili'n yaşlarını.
Oysa çok kırışıktı
kaş ile saç arasında derisi.
Göz çukurlarının altında
yansıyan gölgeden

Aklında yok sayıp
kalbinde yardım ve yataklık yaptığın
bu özlemin
hiç bir karşılığı yok muydu?
ne kadar daha
inkar etmeye devam edeceksin!

Bir çığlıkla başlar dünya hayatı
elleri yumruk
sanki daha ilk andan
bir şeyi savunur gibi.
Annesinin kokusudur ilk vatanı
kalbinin ritmini

bir yıldız kaydı az önce
çamaşır ipine tutunmuş bir dilek gibi
görmem sandılar
gördüm.

güneş omzumdaydı sabah

Hiçbir cümlenin sonunu
Tamamlayacak kadar
nokta.
Nefes aldıracak kadar
virgül,
Yoktu artık...

insan
hep bir yanı eksik yürür hayatta
göğsünde unutulmuş bir boşluk
çocukken kaybolan lego parçası gibi
ne yapsa denk gelmez
ne yapsa uyduramaz o boşluğu

bana bir cümle kur
kesilsin, yer çekimine karşı gelsin, bedenim
kuşlar kadar özgür olsun
denizler kadar derin
ruhum kadar ince olsun
ey kadınım

Sonra dedim ki!
savruluyorsan rüzgarla
belki de henüz uyanmamıştır
kök salacağın toprak.
Kalbinde ıslanmayan bir yağmur varsa
yine de unutma