Erkek Şiiri - Kerem Kayar

Bir çığlıkla başlar dünya hayatı
elleri yumruk
sanki daha ilk andan
bir şeyi savunur gibi.
Annesinin kokusudur ilk vatanı
kalbinin ritmini
onun göğsünde öğrenir.
Ve bilmeden
bir ömür arayacağı huzurun
tarifini ezberler o sıcaklıkta
rahmetin ilk nefesiyle yoğrulur ruhu.
Büyür,
dizlerinde yaralar
cebinde misketler
düşmeyi öğrenir önce
çünkü kalkmayı
ancak kendi başına öğrenir insan.
Gençlik,
içinde fırtınalar kopar da
dışına sessizlik düşer
“Erkek ağlamaz” derler
o da gözlerini yutar
kimse görmeden.
Ama bilir içindeki gözyaşı
bir gün yıldızlara ulaşacak
her damla bir sır kapısının anahtarı.
İlk aşk
bir kalp ilk kez kendine yabancı
adını koyamaz
ama birini görünce
dünya yer değiştirir bi an.
Sesini incitmekten korktuğu için
susmayı seçer çoğu zaman
çünkü aşk
gizli bir secde gibidir
sözler değil
niyet saflaştırır kalbi.
Ve sonra öğrenir
bir kadına bakmanın
sadece görmek olmadığını
bir çiçeğe dokunur gibi
incitmeden sevmeyi
bir sözü
yara değil
yara sarar gibi söylemeyi.
Centilmenlik
ütülü beyaz gömlekte
veya
kravatla değil
vicdanla takılır boynuna.
Ama yetmez
nefsini diz çöktürebildiği kadar adamdır.
Bakışını eğebildiği yerde
yükselir
adamlığı.
Sevdiğine dokunmadan önce
kalbini arındırır
çünkü bilir
her kadın
emanettir ona Yaradan’dan.
Bir kapı açmak değil mesele
bir gönle secde eder gibi yaklaşabilmek.
Bir el tutarken
onu kendine değil
huzura götürebilmektir.
Ve susabildiği kadar derindir
çünkü her söz
bir kalbe değmeden önce
Hakk’ın terazisinden geçmelidir.
Bir erkek
annesine baktığında hala çocuk
sevdiğine baktığında
bir ömürlük yoldaş olur.
Ve anlar bir gün
güç dediğin şey
ses yükseltmek değil
bir omuz olabilmektir.
Sonunda
erkek olmak
bir bedene sığmaz.
Bir duruştur
bir merhamet biçimi
bir susuşta bile
incitmemeyi seçmektir.
Ve belki de en çok
annesinin öğrettiği gibi
sevebilmektir
kırmadan
huzuru içinde taşıyarak...