Ben İzmit'i izliyordum
İzmit beni
Yalnızmıydı oda benim gibi
Geceleri,
Önce İzmit'i anlatmalıydım
Gördüğüm kadarıyla
Sonrada İzmit beni anlatmalıydı
Hissettiği kadarıyla
Masum düşleri
En uç hayallerde sevişleri
Soğumaya bırakılmış bir yudum çay
Titreyen sağ elin vazgeçilmezi
Bu kadar kısaydı beni anlatmak
Ya İzmit
Hangi aşıklar?
Hangi köhnelerde?
Hangi sarhoşlar?
Köpek öldüren içkisi ile nerede?
Birde gözkırpan sokak lambası hayalleri
Biliyormusun İzmit sen körsün
Ben seni seyri şehir ederken
ya sen beni?
İzmit başka bu gece
Ağlıyor mu?
Benim kadar vefasız ve yalnız
belli
İşte öylesine Kerem'in
Öylesine bir şehir diyemediği
İzmit'i
İzmit ve ben ağlıyoruz bu gece
Kimsesiz gecelerin kimsesisiz
iki çocugu gibi...
Kayıt Tarihi : 26.09.2005 15:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
korkarak yürüdüğüm de oldu
huzurla yürüdüğüm de...
:) ben izmit i seviyorum
fakat izmit de beni seviyormu onu bilmiyorum.?
güzel şiir tebrikler..
her zamanki gibiydi aslında her şey
tekdüze binalarda, sokaklarda…
yaşam devam ediyordu işte
nice hayalleri yaşamış ve yaşatmış
ve nice hayallere mezar olmuş bu kentte
bir suçluluk hissiyle yürüyorum
yağmurdan göletlerle dolmuş
engellilere değil sadece
herkese engel sokaklarda, caddelerde
tarihini bildiğim ve sevdiğim bu şehir
böyle mi olmalıydı
çirkin ve sanki kimliksiz, sahipsiz
tek suçlu depremler miydi
ben miydim, sen miydin, o muydu suçlu
bu senaryonun devamını kim yazacak
hep birlikte mi düzelteceğiz hataları
uzanabilecek miyiz arzulanan güzel bir geleceğe
yoksa teslim mi olacağız yıkım veren depremlere
ve depremden de beter olan ranta, rantiyecilere…
yazılanlar arasından bir zeka fışkırıyor. ama
olumsuz bir şekilde.. sevgiler...
Kimsesiz gecelerin kimsesisiz
iki çocugu gibi...
Tebrikler Kerem Abi Şiir'i Seninle sevdim Ben..
TÜM YORUMLAR (5)