Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

seni unuttum aşkınsa bende
herşey kötü şiirler çirkin
uyku doyumsuz
düşünmek yok istanbul'u

akşama durmuşluğun sanki babamın ölümü

çağırırdı ya sokaklar cam gözlerine
o ıslığı bulutların laciverde döndüğü anda
bir huzur melodisi olurdu
kaldırımlara oturmuş ağaçların yaprak hışırtıları
sarıyı severdim ama unutmazdım
gözlerinin kavuniçi aşkımı arayışını

kuşkulu duruşumu sende erteledim hayata karşı
buza yazılan yazılar gibi güya ölümü erteledim
aklıma taktığım sanatlaşmaktı gözleyişinle ormansılığımı
daha yaşanmamış küçük ara sokak öpüşmeleri
ayaklarımız üşüdüğü halde
dışarıya kaçtığımız günlerin hatırının

günü hatalarıma kurban ettim
dalga kıranlar boyu kargaşa çıkardım
mahşeri bir kalabalıkta haykırdım yalnızlığımı
iş zamanıydı kimseyi dinlemedim
başıboşluğumda kaçmak isteği sıkıntısı
bir şeyler yanlış gidiyordu manzaram bozuk

yorgun akşam sefaları
segâhça açar bu dem
ağzını bıçak açmaz
bâd-ı sâbânın
kırık bir tambur inler başucumda
gül hatıralar solgunu

limon küfü bakışlı sesindim seslendim
diyordum ki ilk gençlik akşamlarıyla esrik
seslendim ellerinin göğe değme utkusuna
limon küfü öpüştük dudaklarının elma tadı
yas kıyısı titrek tecrid edilmiş bir buzulluğa
tetiğine bastı iç rüzgarlarımın düşüncelerin

su sarı,sarnıcında ellerimin saçlarımda damla
kirpiklerimde birikirsin başkalaşır yeryüzü
kent toprak gök bulut yağmur gri ellerini uzatmış
koşan bir çocuk sana ölüm su ister sanki kaçınılmazlığına
heyecanlarını sakla yastığının altında seviş geceyle makul

kırağılarla çepeçevrelenmiş gurbetimiz
biz aydınlığın vefalı ustalığıyız kalem yürekli
sevdamızdı tek hazinemiz uçurtma boylu
deli fişek tek tabanca, elimizde ferhadın gürzü
acılarımızla şakıdık sesimiz akar su oldu halka
yardık dağları orta yerinden güldük yolların

yok yere bitirdin göğümüzü saçılgan sıçramaklı
açık farkla önde ayrılık burnunu sil sulu gözlüm aykırı
hecelerimin mutfağında acının binbir tonu kekre sevdalılık
müthiş doyuşsuzluk herşeyi uydurmaya çalışmak sana
şehri üşüyerek tanımak kadar zor marazi

önümüzde penceresiz bir deniz
küçük bir odadayız
acıya şaşmıyoruz
aramızdaki güneş olunca...

gündüzleri yalnız uyuduğumda