Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ankara dogumlu.Ilk ve orta ögrenimlerini sirasiyla Adana,Kirsehir ve Ordu illerinde yapti.Ç.Ü. Fen-Edb.Fak. Türk Dili ve Edebiyati mezunu.Türkçe ögretmenligi yaparak geçimini sagliyor.
ve perde:
ARI MAYA
o zamanlar yağmurda çöp yüzdürdüğüm günlerdeydim.ve yoktu yarın kaygısı.çıplak ayakla gezmek en büyük rütbeydi.
yaz kış farketmez at bokundan çok çok* yapardık gerçeği yoktu.herşeyin bir zamanı olurdu.uçurtmanın,topacın,tornetin.tapanın,gullenin,kuş lastiğin ...
Bravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.