Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

yapış yupuş sıkılganlıklarla
kabuslar da bitiyor oyunlara tutsaklıkta
hayatla dalga geçiyor yalana alınmak
küstah sislere yakalanmış her anımız
biz biz olmaktan çıkmışız
ikide bir uzaksızlık

kent bizim değil
biz
el gün bilmez iki haylaz serçe
oyunbozanlığımızla yarattığımız bu efsane
akıllardan hiç yitmeyecek
gökkuşağı kanatlı

silinmez sevdanın izleri
yaz şarkıları gibi sıcacık özlenir
yaralamış ömrümüzün çılgın baharı
yaşadığın anları benimle hayal etme
hayale yakışmaz solan bir aşkın ağlayan tebessümü
yollar ve nehirler sana varırıdı

geceyi mezar taşı yaptım günüme
ansızın yorulan bir pencere gibi açılmaktan
bakımsız bir hayatın gri oyunudur perdeye yansıyan
anlaşılmazlıktır anlaşılan mutluluk
acılar yeryüzüne kortizon olsa olsa
toprağın kasıklarından fışkırırken yaşama güdüsü

yakalandığımsan
öykülüdür böğrüme yaslanan bu ılık
menzilsizliğe hazır göç kalıntıları

şaşırdığın
yakalanma emridir

gittin
öldü zaman
hangi kırlangıç
kavuşmaya kanat çırpar bilsem
özeneceğim kanadına...

istemeyi unutursa çocuklar
özlemem ben de o zaman
gölgelerinin ruhumdaki
izdüşümlerini bile...

hiçbir yangınıma hayrım dokunmadı

ince yağmur sen
çocukluğumun tadı
yaprak tanrısız

İnce

şu kar tanesi
dolanır da başımda
değmez alnıma...

ben görünmez adam çarli
film kahramanlarının şaklabanlıklarına özenen
okul kaçkını
papatya ormanı arayıcısı
böğürleri gölgeli dağlara düşünceli
sonsuzadek kırlara açılmak derken