Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

Kağan İşçen

Seviştiğimiz Anın Adı


öğlene yakın sabahı severim
seviştiğimiz anın adı
karşı kıyılarda oğlanlar kızlar olmalı

Devamını Oku
Kağan İşçen

belki sırf
yalnızlığım için sevilirim...

ses de su gibi
bir madde
sessizliğimin içinde

Devamını Oku
Kağan İşçen

teneke kutularda seni sulardım
hani şu meşhur karam yağı teneke kutuları
geceleri kayan yıldız arardım
ellerimde dilek tutkuları
isim şehir oynarken her harfe her bölüme seni yazardım
haylaz bir oyunbozandım başka çarem yoktu

Devamını Oku
Kağan İşçen

çoğalırken akşamın ağaçlarda uğultusu
portakal bahçelerinde düşürdüğüm hayalindeyim

uzun vakitlerin haylanmazı yakamdan düşmezim
çiçeklenmiş bakışlarında soluklandığım tek ormanım
ama kırık dökük yüreğimin kaybolan parçasında

Devamını Oku
Kağan İşçen

kayırdığım anılarımda toprağın dalgın müstehcenliği
başak boylu samimiyetlerinde güz rehaveti kirpiklerinin
yollara gölgen düşmez denli yalnızlaştırırdın kabuslarımı
rüzgar dolu kovuklarla bir uğuldarken dudağımın sen soluğu

canımın çektiği yanlı musonlardı imkansız uzaklıklarda

Devamını Oku
Kağan İşçen

devamı yok devamsızlığımızın
olmaması gibi sonu gidişlerinin
bana bıraktığın gökyüzü sevdalı akşama
sıradışı ölümdür bir şaire yakışan
o sana bıraktığımdır sabahlı yerli yersiz
saklanarak şarkı söylemektir aşk bulutlara

Devamını Oku
Kağan İşçen

nasıl eski bir demden düştüyse gölgemiz
ayaklarımız bundan öteye gitmedi
eski adlara bağlandı yalnızlığımız
yağmura çerçeve yaptık ya göz kapaklarımızı
gözyaşlarımız ayrılığa müzmin hapis...
biz mevsimleri ayraç yaparak her sevişimize

Devamını Oku
Kağan İşçen

sıtması tuttu işte büyümemin büyümeyeceğim
küçüğümsün hala çünkü
ve ellerim kollarım bacaklarım
hayata bir başka detone
yalnızlık bir tek solfejim
gözlerimin bu bereketli parodisi

Devamını Oku
Kağan İşçen

dört bucağını aştım
yedi katını terkedilmişliğin
beni terkedecek kimse kalmadı
öykümle sırtsırta vererek
kaldım kendimden artakalanla

Devamını Oku
Kağan İşçen

ben bir yanmak beğensem
ormanım olursun içinden çıkamadığım
ben bir günü doya doya yaşasam
ömrüm olursun sonunu getiremediğim
gözlerinin rengine arkadaş bir hüzündüm
arayışlarıma ipotek koydum varlığınla

Devamını Oku