Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

kara haber göğüme salındı gidişinle bulut rengi
ölümün acele işe şeytan karışması yüz yıl sonra da olsa
değemediğim sıcaklığınla üşüyorum şimdi

sayılı günlerimizle gelir o derinlik
anlamında sakladığı gizle birlikte büsbütün
bir ömür kadar uzak kaldığımız o ansızlık...

soğuk iklimlerden koşup geldiğimiz
o deniz mavisiyle zengin vahşi soluksuzluk

kitaplardan çaldım kendimi
seni bulmaya zamanım olmadan
buldum kendimi...

karşı karşıya geldik en sonunda
her şey bitmişti...

gökyüzü pencerem olsa
tüm boyutlarıyla uzay
sığar mı güzelliğin?
düşlerim ulaşmaz uçsuz bucaksızlığına
hangi gökkuşağındasın
peşinsıra koştukça yetişemediğim

canım baharı
bilmem yıldan yıl kahır
karışığım ben

kar yüklü geçmişe döner tüm gelecek
bugünden terk ettin yarınımın
kızarık bulutlara aldanma şansını
montumun ceplerinde üşürken şiirlerim
her nefes son nefesse
budur adı her şeyin

bir şiir yazılır
ölüm kısırdöngüden kurtulur
hatırla beni desem anlamazsın
şiir ölümü kısır döngüden kurtarır
her dize boğazımda düğümlenir
ama sen beni gene anlamazsın

kargalarla koşardım kar beyaz yollarda
yırtık botlarımın içi kar suyu
sakallı bir başıboşluktu başladığım roman
aynı deniz otururdu içimize
kapkara bir el üşümesiyle eserken poyraz
yorgun bıldırcınlarla tuhaflaşırdı akşam

sağdık ölümleri korkularımızdan
artık alnımız ak
bulutlardan geçtik
ilkyaz yağmurları bile avutmaz gönlümüzü
sırtımız pek
son hazanlarımızı yaşar gibi kuşandık hüzünlerimizi

romansı bitik cılız delikanlı
sabaha kaldırımları hazır
öyküsünden kurtulmaya gelince
resimlere gömülü sırtı yamalı
çiçeği canını yakmaya hazır
sosyalist mektubunda cigara külü