ayağımda tarihin yükü kuşların seyrini izledim bin yıllarla
göğü merak ettim indim denize
gezdim dünyayı arşın arşın izine rastlamak için
kör kuyular misali adressiz yerlere su taşıdım bitimsiz
omuzlarımda ölümü düşünmenin ağırlığı daima
tanıdık aşklar yetmez derviş beyinli örümcek yalnızlığıma
saçlarım ağardıkça değişiyor gündüzlerin şaşkınlığı
kaldırımlar zakkumların harcında uysal sarsak serüvensiz
ve ancak arzulu çocuklar anlar derdimin saflığını sorgusuz
kalbim gereksiz yanıtlar yorgunu balkonunda loş yokluğunun
soluyorum güncelleşerek caddelerde tumturaklı şapşal
tek düze ve pısırık intiharlar yakışmaz başımdaki belayla
ben her gece siz uyurken
kaldırım taşları üzgün bir dünyanın
doğum sancılarını çekerim
severek bilerek isteyerek
işim bu benim
ve anlaşılmaz olmalıyım elimden geldiğince
sakar duygularım mı incitti
yoksa kabuslarımla mı dokundum
rengine yaprak
söyle...
çocukluğuma benziyor
hadi
kabuslu suçlarla doldur ceplerini
benden
bana...
aynı kolunun aynı yerinden
iki kez öptüm
balkon demirlerine birikmiş
yağmur damlalarını sayardık
mutluluk ve huzur o an için
senin oğlun benim kızım olurdu
alelacele çay demlerdim çipil gülüşlerine
öpüşürdük karşılıklı çay içerken
keman sesli mevsimlerle ağırladım
saçlarının en süzgün hallerini günahsız
sitemsiz deniz akşamları kadar laciverttim
gör diye bir böceğin bile hakkını vermeden
uyumadığımı sevdana...
karmaşık satırlarımda çamuru sokağın
sana bakınca berraklaşacak sesim
oku şiirimi duyacaksın beni
yankısı yüreğimin sözcüklerde
çağıracak seni türkülü kavuşmaklara
gayrı unutmazsın da dağların
...unutulmuş bir bahçeyle kış konuştu...
bahçe:"bir sen anımsadın beni"...
kış:"ben ayırdetmemeyi unutmam sadece..."
bahçe:"ben yapraklarımı yapraklarım da beni unuttu oysa"
kış:"üşütmekte üstüme yoktur ayırdetmeden hiçbir ayrılığı"
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.