Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

usluca imgeledim türküydü
yeryüzüne vuran en güzel eylemiydi
saat 16.oo sularında güneş gülünçlülüğünün
yollar sığ ve kıt yolculuklara göz açtırmazken
irkilir sıra dağlı düş kapılarım
el değmemiş amazonlar kımıldanır

birdik
yaşarken pan kokulu anılaşmayı
anı bizdik
ve yollar bitmekle tehditkardı
kısalırdı zaman mesafe
her türden

sıra dağların tadısın çılgın sığmasız ele avuca
bir ruh ürpermesi şüpheli en çok masum
demediğim sözlerin mahkumu sen
işlemediğim günahların korkulu kabusu
incecik oyası bulutların yağmurlu
bir bozkır umudu yalnız bir gelincik

öyle bir zamanda gideceğim
sakın üzülme
korkma
öyle bir zamanda gideceğim ki
bütün gitmelerim yanağına yığılacak
aslında

Sessizliği önceden de biliyordum
Bana ders verir gibi susuyorsun da
Hızlı bulutlara yutturamazsın bunu mesela
Kapılar da sıkıntılılar bu durgun yaz
Sokaklar aynı pozda beklemekte iddialılar
Çocuk sesleri gelmiyor gündüz ıykularıma

yurduna uzak türküyüm
hadi
n'olur söyle beni
gönlü olsun özlemlerimin
sevdam bulur belki memleketini

tuttuk aramıza yatırdık kar sesli...
konuşma aptal
donuyorum
uçurumlarıma buz dağları doldurdun
içi boş
kabaca yoksul

ince kırık bir akşam yarimiz olurdu
sesimizi hiçbir sabah tanımazdı
kimse birbirini bizim birbirimizi tanıdığımız gibi tanımazdı
sabahın tanımadığını seslendirmekti öpüşmek
bu bizim aşkımızdı
bizsiz bir akşam randevulaşması olmazdı kayan yıldızların hiçbir dilekle

nasıl bir doğa gibi uyanırsın içimde
kirpiklerim güneşe ömür tavizi açılır
kedisiz sokaklar gibi o ağlama histerisinde
kimseye yazılıp söylenmemiş bir adada
bir bir sayıp da ellerine yakıştıramadığım
kuşlar bile geçmez aklımın ucundan...

içimde ayrı bir iç var bütün içlerin dışında
senin dışında sandığın halbuki an be an içinde

öyle bir simetri ki aramızdaki kan kana can cana
tepeden tırnağa yalnızlıklayız büsbütün yan yana