kaybolmuş kıtasın esrikliğinde dünyamın
kalbimde sen hep o sensin mahallenin en güzel kızı
ekmek ve süt kuyruğunda titreyen ellerimi tutan nefesinle
sen hayallerimizdeki lunaparkta balerin
ben dönmedolabım hala haylaz mı haylaz
bilet parası olmayan çocuklarla dolu şimdi kalbimin çığlığı
gök gevşek bulutlarla delik deşik
dargın bakışlı kuşlar kaldı ağaçlarda
deniz sarıdan griye ağlamaklı
uzağa susuyorum
toprağın namusu olurum
gidişin yarım bir şiir
n'olur dönme n'olursun
ağlayışın bitmemiş bir öykü
güzelliğin kadar çocuğumsun
yalnızlığım karanlık bir nehir
yirmili yaşlarımdan kalma bir Mart
zaptederken kenti
kendime bakınca seni görüyorum
güzellik aynam
bir seni düşününce çekilir oluyor evren
dünya
güz boyalı ceketimden
sırtımdan inmez hiç ay ışığı
ara sokaklar eskittim düşüncesizce
celladımdı çok çocuklu bir yolculuk
sokak ışıkları göz yaşlarım
iki arada bir derede hin oğlu hin ölüm korkusu
gazozlu zamanların bulutuydu
dudağının kenarında gizlediğin
senden önce öğrendim sensizliği
gününde bir yağmurla başladı ılık ılık
sokaktan gizlediğim ellerim ceplerimde
sonum başlangıcım olur halim sorusuz harap
anılar ahmak ıslatanlarla son ayaklanınca sensizliğim
meçhul yol yolak bilmezliğimdir
gözlerinin ille karalığı
ben
eski bir albümde güz yorgunu
hadi bana mutluluğun haritasını çiz
buza kesmiş kalbimdeki göksel ılıklığım
sesinle uğunuyorum
kanatlarının rüzgarı taşırken parmaklarıma
en iyimser eylül rüzgarlarını
şiirim oluyorsun uğur böceğim
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.