Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

içimde bulutları kollama telaşı
sen uzaklaştın akşamdır bu uğultu
sen uzaklaştın ünleyerek adımı
sen ayrılığın tınısı kırılganlığı heybetli
ünleyerek adımı bitir dudaklarındaki
son tınıyı heceleyerek tüm yaşadığımızı

geceyi seninle aldattım
seni geceyle
damarlarımda katran karası düş ırmakları
gökyüzü küçülür gözümde
düşününce tebesssümünü
utanınca sonsuzluk yanında saçlarının

attığım adımları zaptedemez zaman
yağmalanmış olsam da
gizli günahlarıyla anılarımın
ve yalnızlığım sırılsıklam iranî bir ezgi
acılarım dağılırdı geceye
semtleri ayrıran ana caddelere

sancıdaydı kırmızısı kanımın
zamanı kalmadı ağlamanın
tınısını yitirdi kış suları
kıt kanaat otobüs duraklarında
ayaklarımın sızısı savunmasız beklemeye seni

gülerim sanırsın
oysa ağlarım içimden
içime akar gözyaşlarım
yüzümde bir çiy damlası bile yok
kalbimse sırılsıklam
kalbimdeki yaşları kimler silecek

bir serap seli müjdeleyecek hatırlandığını
buğulu bakışların kendini savuracak yollara
hiç okumadan atacaksın kan damgalı mektubu
puslu düşüncelerin kendine çok puslu hava
önceleri emeklediğin sevda koşan ölüm olur ardında
mısralarının ardı bilinmezlik çırılçıplak

gözümde fer kalmadı içimde kan...
tersine dünya... bu sefer sonsuzsan...
misafir değilim aklına... devran...
anlasan canım tapıyorum sana....

kim gelse karşımdan ünlediğim sen...

yakın uzaklarım vardı seni unutmak gibi
sen göçer misin ufkumdan ki saçlarım ağarsın
ağaçlar yaprak dökerse bilirim gitmişsin yine
yinelemelerimde hep o soluksuz
hep o üstün körü o aynı mevsim
akşam olur da üşürüz ya ağaçlar korur çocukları

yıldızlarımı bırak ay ışığı pejmürde akşam parkı
nerden çıktı şimdi akşam akşam değer yargıları paldır küldür
körü körüne susar kitaplar mahkeme raporlu beraat özlemli
kül tablasında bencileyin boğduğun ışıkların özeti
sende buldum evcimen serseriliğimi bağışla gül suretlim
yararlı yararsız yaralarımı kapıyorum dünü unutur görünerek

gözlerimde hep bulut
uzaklara bakan çocuklar gibi
yüreğimde ahmak ıslatan yağmurları

kuşların göç edişi bakışlım
gülüşlerin mi ufuk çizgisi