eminönünde sokak satıcılarından duydum güzelliğini
çemberlitaşta tramvay sesi oldun çağırdın aşka
galata köprüsünde boğaza bırakılmış oltada yem benim
sen boğazın ihtiraslı dalgaları
iki yakası biraraya gelmez istanbulun
anlatır habire ne kadar deli olduğumuzu
denizlerim sakin ümit kesilmiş aşktan ve ölümden
geçmişi anmak sonsuz ağır dengesiz şovalye
ben eksilerimle öldüm unutuldum yeniden yenilendim eskiyerek
zehir içmiş gibi yıkıldım atatürk parkında kimseler yoktu
şarkımı söyleyemedim savunmam yarıda kaldı karakolda
komserden dayak yedim sarhoş parmaklıklarla geceledim düşüncenle
bir pazar öğlesi mahalle havası
kabak kafalı sümüklü çocuklar burunlarının önü döşek gibi
ayşecik kadar olgun ömercik kadar duygulu kibar ama kalpler
şimdi güneyde salça zamanı eller damlar kırmızı cibinlikli
herkes kendi çapında yadigar ejder
her kahveci kendi çapında danyal topatan
seni unuttum aşkınsa bende
herşey kötü şiirler çirkin
uyku doyumsuz
düşünmek yok istanbul'u
akşama durmuşluğun sanki babamın ölümü
kar yağsa üstümüze
geceyi ağlayarak geçirsek
dağbaşı yankısı ürpermeli yalnızlığı
seni düşünerek atarız en pervasız kahkahamızı
ey özgürlük
fikri kıldan ince
şehir susardı ayrıldığımız an
sadece yıldızlar ve biz üşürdük
oysa nefret bilmez derdin
evler içine kapandığında üşümeyi
caddeler boyu ıslaklığımıza dert yanar
sorususuz bırakırdık birbirimizi
makamsız bir şarkı gibi acı çekmek
kendinden nefret eden
aynalara küskün
acı çekmek
ekmek arası cennet düşleri
şimdi kadim mağrurluktu soysuzlaşan renklerin
birbirine karışması /sinik/ buysa mağrurluk
derdin ya ayrılık zenginliğimiz en büyük bizim
aşk bir ormansa yangınlardan çıkmış
biz savruluşuyduk küllerinin
ayrılık vuruluşuysa bir kısrağın
tarihe not düştüm gözlerini
anılara seninle bakmak için
zakkumlar ilk açtığı anda
napoliten bir bir huzurla
kendi havalarındayken kırlangıçlar
not düştüm gözlerini ömrüme
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.