Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

gönül uzak kızıllıklarda kalır
kahırlı bir duman serilir şafağa
özlemek yorulur yaz gelir de ocağa
gün değmez gözlerimde haberin kalır

yurtsuz türkülerle büyürken yara

şah damarımda kuşbakışı hasretinleyim evcil
nehir eminliği gibi akarsın içimde dursuz duraksız
unumu eledim eteğimi astım işim sana kalmış bir
ağır tempoda bakmak lazım göğe zaman azaldı çün
dilimiz aynı kaçan göçen ben gibi bakımlı sevgi bir bakıma
bildiğim bilgi bu yalnızca hırssız kırmasız ancak hoşlanmak

çığlar erir tedirginliğinde
bir öğle vaktinin sana bakmalı şaşkın intiharı
eylüle yakın bir ağustos nedense
ömür müzmin bir yalnızlık
gözlerim bakışlarının öksüzü
adımın anlamı

bıraktım güzelliğini
inanmadığında bakışlarıma
oysa korkaktım bir kendime
yalanlarına şunun bunun
yakıştıramadık kendimize bir türlü
birbirimize yani sevişmeyi

gün batımının ardındaki ekmek kokusu
gelmeyecek olanı beklemenin saç ağartısı bu
rengi ara yerde kalınca bakışlarımın
tepeden tırnağa sen oluyorum bilsen
senden başka herkeste yerde ve şeyde
kendimi yok ediyorum

içim dışım bakkal defteri
mahalle aşkı heybemde nazsız ateşli
pencereden pencereye atıştığımız o
gözlerinde tan yeri sarhoşluğu
günü gün gibi yaşamanın eskimez saadeti sende
gençliğini bakışmalara yatırmış delikanlı ben

zamana akar suçluluğum sekmez bir kurşun adaletiyle
aydınlık bir gülün üzerinde yağmur taneciği içlenmem
tiz kusar gece sisli bir ışlıtıyla mührünü içimde dağdağa
caddeler el açar tılsımına yıldızların geçmişi anar gibi
ben hep seninleyim geçmişle olduğum gibi tıpkı

güneş yorulurken sırtımda
her soluğumda
eskitir gibiyim zamanı
yalnızlıkla karıncalanır kalbim
ve sonuçsuz bir merakın sonudur ölüm
önyargısızca sevmenin ardındaki acı gibi

simsiyah yağmur
avuçlarım gri yalnızlık
renkler yitmiş benliklerinden
sesler kendini bilmez
uğursuz bir uğultudur tabiat
ben hiçliğimle uyumsuz

kırıklığımı anla
doğru adreslerin yanlış mektuplarıydık
ağlamadık
kalem kırdık mevsimlere
anlamaya çalışmadan zamansız yağmurları